Door Rob van Olphen 
In de jaren vijftig waren er weinig PTT telefoonaansluitingen. Omdat onze vader een bedrijf had, had hij wel een telefoon en daar werd door veel buurtgenoten dankbaar gebruik van gemaakt. Als ze gingen bellen moesten we de klok in de gaten houden: 10 cent (dubbeltje) per minuut. Het gebeurde regelmatig dat er gebeld werd door iemand van buiten de stad. Dan renden wij als kind naar de bewuste buur om ze mede te delen dat er iemand voor ze aan de telefoon was.
Ons nummer verschilde één nummer met het telefoonnummer van de voetbalclub ADO. In die tijd had niet iedereen een radio of andere informatie over de uitslag van de wedstrijd, dus werd er zondag (meestal tijdens ons avondeten) gebeld om te vragen wat de eindstand was van de gespeelde wedstrijd.
Dat ging meestal zo: ‘Hoe hebbe ze gespeeld?’ Hoe is het afgelopen? Wat hebben ze er van gemaakt? Wat was de eindstand? De vraag werd meestal in plat Haags gesteld.
Wij hadden niets met voetbal dus antwoordden we netjes: ‘Sorry wij weten de uitslag niet, U heeft het verkeerde nummer gedraaid’. Sommigen reageerden met ‘sorry’, maar er waren er ook bij die gelijk de haak er op gooiden. Als het te vaak gebeurde dan zeiden we: ‘ze hebben verloren met 2-0’. Dan werd er soms gereageerd met woorden die ik maar niet zal vermelden.
Twee broers van onze vader waren fanatieke ADO supporters. Waar ADO ook moest spelen, ze sloegen geen wedstrijd over. Maar als ADO had verloren waren ze niet meer aanspreekbaar en sloegen ze hun avondmaal over.
Wat was ik blij dat onze vader niets met voetballen had!
__________
De foto is gemaakt door Sabine en komt van Wikimedia Commons.