
Bij Dirk van der Broek waren vrolijke onderbroeken in de aanbieding. Vrolijke onderbroeken, waren dat boxershorts met grappige teksten erop? Even later drong tot me door dat het over Frolic hondenbrokken ging.
Ja, ik word een beetje doof. Ja, ik word oud, zeg maar, ik ben oud.
Het jammere is dat als je oud bent er steeds minder mensen zijn met wie je herinneringen kunt delen. Weten jullie nog, die kinderserie ‘Morgen gebeurt het’. Helaas, er komt geen enkele respons. Wen er maar aan, moet je dan maar denken. Mensen van in de zestig hebben alweer heel andere televisieprogramma’s gezien als kind – regelmatig hoor je vertellen hoe spannend Floris was. Man, toen was ik al volwassen! Nu pas zie ik hoe knap Rutger Hauer was trouwens.
En kan het iemand van al die generaties na mij iets schelen hoe het vroeger was? Dat twee kilo mosselen toen een rijksdaalder kostte? Stel je voor jongens, twee gulden vijftig, dat betekent dus nog geen anderhalve euro! Dat was feest voor ons arme kamerbewoners. Even voor de goede orde, nu kosten mosselen minstens €10, het is inmiddels een luxeproduct geworden. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld varkensvlees, dat is nu zo goedkoop dat je wel kan nagaan dat het niet deugt zoals het er in de stallen toegaat.
Het gekke is dat in een restaurant mosselen nog steeds tot de goedkope gerechten hoort: mosselen met een bak frites ernaast €18. Heerlijk met een glas bier.
Kom maar op met die dagschotel! Move over vijfgangenmenu!
Het duurde even voordat ik mosselen ging eten. Als kind vond ik ze maar eng.
Mijn moeder ook. Ik weet nog precies wanneer ze voor het eerst een mossel durfde te proeven, aangemoedigd door mijn vader. Op een terras in zonnig Normandië zat ze met een stuk stokbrood en een glas witte wijn in de aanslag om de mossel respectievelijk weg te slikken of te spoelen als het niet zou smaken. Viel mee. Niet lang daarna was ze dol op mosselen en wij kinderen volgden haar.
Op de klassieke manier bereid zo lekker, dat je je afvraagt waarom je iets anders met mosselen zou willen proberen. Omdat we nieuwsgierig zijn. Kom op, je leeft maar één keer, we gaan op avontuur. Het recept komt uit het boek ‘Mosselen’ van Piet de Vriendt van De Oesterput. Een aanrader, dat restaurant in Blankenberge. Er staan ook recepten in met rauwe mosselen, moules parqées heet dat in België, maar daar ben ik niet zo’n liefhebber van. Oesters eet je rauw en mosselen gegaard, volgens mijn bescheiden mening. Vandaag gaan we voor een exotisch recept.
Thaise rode curry met mosselen
De kokosmelk kan ook van zo’n blok kokos, de kippenbouillon mag van een blokje.
En dat zeven van die saus hoeft voor mij niet, gewoon de citroenstengel eruit halen.
Ingrediënten voor twee personen
- 2 kilo mosselen
- 1 stengel citroengras
- sap van een halve limoen
- een lente-ui
- teentje knoflook
- 2 grote uien
- stengel bleekselderij
- 1 dl kippenbouillon
- klontje boter
- 3 dl kokosmelk
- 2 dl room
- scheutje witte wijn
- theelepel sambal
- peper uit de molen
- 2 eetlepels rode-currypasta
De rode-currysaus
Pel de sjalot en snijd in fijne ringen. Snijd het citroengras door de helft en middendoor. Stoof sjalot en citroengras in een beetje boter. Blus af met de kokosmelk, de room, het limoensap en de kippenbouillon. Doe de sambal en de currypasta erbij.
Laat zachtjes inkoken tot de helft.
Zeef de saus en houd warm.
De mosselen
Spoel de mosselen. Gooi de kapotte exemplaren weg.
Snijd de bleekselderij, knoflook en uien fijn.
Smelt een klontje boter in een of twee pannen, doe de groente erin en stort de mosselen erbij. Strooi er peper over en een scheutje witte wijn (of water).
Kook de mosselen op hoog vuur, met de deksel op de pan.
Na ongeveer drie minuten de mosselen opschudden, zodat mosselen en groenten goed gemengd zijn. Nog drie minuten verder koken op hoog vuur. Zodra alle schelpen open zijn, nog een minuutje op het vuur laten staan. Schud op voor het serveren.
Giet de warme rode-currysaus over de gekookte mosselen en serveer met de fijngesneden lente-ui eroverheen.
Misschien een stukje brood erbij om de saus op te soppen.
Een Gewürtztraminer erbij is perfect, een beetje smaak moet de begeleider wel hebben. Witte Rhône kan ook. Of een fris 0,0 biertje.
———-
De illustratie is van Jille van der Veen.
Meer informatie: https://www.helenenjille.nl/
