Ik ben met de trein uit Bordeaux gekomen
Die trein bracht me rechtstreeks naar Lille
In een tempo dat me geweldig beviel
Comfortabeler dan ik had kunnen dromen
De aansluitende trein is nimmer verschenen
Zodat ik nu in een boemeltje zit
Een trage en veel onderbroken rit
Alle snelheid is volledig verdwenen
Moeskroen, Tourcoing, Kortrijk en Gent
Het boemeltje kruipt van station naar station
Ik wou graag dat ik wat meeduwen kon
Vertraging is iets wat maar moeilijk went.
Hoe zou het…? Daar denk je op zo’n moment aan
Toch met die Italiaanse treinstellen gaan.

————————————————–

Het plaatje is gemaakt door Henk Klaren

——————————————————–

Abonneert u op de Nieuwsbrief.

Ga naar: www.deleunstoel.nl/nieuwsbrief.php

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.