De poëtische wereld

Lonkend perspectief

De taken zijn verdeeld. Er tegen aan!

Ik ga voor prospects, targets en profijt

Met drive en slagkracht voer ik mijn beleid

Ik ben mijn werk; mijn leven is mijn baan.



Ik ben het die de tekenen bestrijdt

Die erop wijzen dat het minder lijkt te gaan

Wie zaait zal oogsten. Ik droom van het graan,

Sta voor mijn koers en voor doeltreffendheid



Te veel te doen en in te weinig tijd

Iets nieuws komt voor het oude is gedaan

Zo gaat het in mijn jachtige bestaan

Op weg naar overspannenheid



Aan het einde van de tunnel gloort het licht

Daar wachten lieve zusters in een mooi gesticht.

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.