Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

Dat is gewoon zo.

Wij zijn maar gewone mensen.

Aan iets gewoon raken.

Dat is de gewone gang van zaken.

De gewone esdoorn herken je aan de handnervige, vijflobbige bladeren.

Het is echt een buitengewoon goed boek.

Vrouwen zijn gewoon beter. (Ute Ehrhardt)

Hij is tegenwoordig gewoon hoogleraar, maar voor die tijd was hij op een andere universiteit buitengewoon hoogleraar.

De gereserveerde plaatsen zijn voor de bestuursleden en de ereleden, de overige plaatsen zijn voor de gewone leden.

Doe gewoon alsof.

Ga gewoon ergens zitten, mij maakt het niet uit waar ik zit.

Ik ben gewoon blijven werken tot aan mijn pensioen.

Ik heb ze gewoon gezegd waar het op staat.

Als poepen niet gewoon gaat. (symposium over ontlasting)

Een gewoon soldaat.

Dan neem je toch gewoon een nieuwe.

Het is zo gewoon, dat je er niet meer over nadenkt.

Je krijgt geen gelijk van die instanties, daar moet je gewoon van uitgaan.

Andere mensen zijn ook gewoon. (Miep Diekmann)

Je moet het gewoon zien als een cadeautje.

Dat is gewoon niet waar.

De gewone vinvis kan wel 27 meter lang worden, alleen de blauwe vinvis kan nog langer worden.

Ik liep doodgewoon naar haar toe.

Dat moet geen gewoonte worden.

Daar hebben we gewoon recht op.

De gewone dolfijn moet je niet verwarren met de tuimelaar.

Het gewone recept?

Dat is toch niet gewoon?

Het gewoon duizendblad is een zomerbloeier.

Geen gewoon Indisch meisje. (Astrid Bloem)

Ik heb daar gewoon geen zin in.

Gewoon blijven ademhalen.

Poëzie waarbij je gewoon kunt lezen wat er staat.

Eet nou gewoon en hou je mond dicht.

Ik ben daar gewoon weer weggegaan.

Gewoon gelukkig in de Dapperstraat. (vrij naar J.C. Bloem)

Die jurk staat je erg gewoontjes.

Gewoon doen.

Opvallend gewoon, het bijzondere van Nederland. (bij het afscheid van Paul Schnabel)

Je hebt de Joodse jaartelling, maar ook de gewone jaartelling.

Ik hoor een ongewoon geluid.

Toen geluk nog gewoon was.

Koningin Juliana, ongewoon gewoon (Ruud Ronteltap)

Kunnen we gewoon goede vrienden blijven?

Zo deed je dat gewoon.

Afwijkend en toch zo gewoon. (autobiografie van een autist)

Gewoon doorlopen, hier is niets te zien.

Gewoon, omdat het lekker is.

Kun je dit ook zeggen in gewoon Nederlands?

Dat gaat gewoon lukken.

Het is negen uur in de morgen en ik moet nu al de koelte binnen mijn huis opzoeken in het warme Portugal. Vanmorgen vroeg opgestaan en mijn drie weken verwaarloosde tuin onder handen genomen, nog voordat de zon opkwam boven de heuvels van Spanje aan de andere kant van de rivier.
In die drie weken was ik in Nederland in verband met: verjaardagen, een verhuizing en een op komst zijnde boreling binnen de familie.
De verjaardagen van drie van mijn nakomelingen werden gezamenlijk gevierd met een lunch in een koud regenachtig Vondelpark met als aansluiting warme Choro-muziek binnen het schattige, nabij het park gelegen, theatertje Munganga.

Voor mij was het temperatuurverschil tussen de beide landen erg groot. Ik had kleding meegenomen die ik twee maanden voor de afreis in mijn thuisland had gedragen. Eigenlijk kon ik me niet voorstellen dat ik ze in Nederland ook zou gaan dragen. Voor alle zekerheid nam ik nog wat luchtiger kleding mee.
Toen Eindhoven me verwelkomde met een vrieskoude wind, dacht ik daar anders over en verlangde ik naar een warmere outfit.

Die eerste dag viel naar de huidige maatstaf in Nederland nog mee: het was koud, maar zonnig. Zo’n zon hadden ze al dagen niet gezien. Meegebracht uit Portugal, zei ik dan ook optimistisch en voegde er aan toe: Het weer zal nu wel snel veranderen.
De dag erna scheen de zon nog wat na om daarna te verdwijnen. Ik zag hem weer vaag een paar uur op de dag dat ik mijn zwangere familie opzocht in een nog lege flat op IJburg. De muren waren geschilderd, de vloer gelegd. Over de prachtige vloer waren ze tevreden. Over het schilderwerk minder, daar de muur van gerecycled materiaal erg ‘zoog’ en daardoor vlekkerig was geworden. Ze hadden het plan hem nogmaals te schilderen.

Daar moesten ze echter plotsklaps vertrekken en met het oog op de aankomende uitbreiding binnen de familie moest er snel iets gevonden worden. Dus aarzelen was er niet bij.
Ze wonen hoog, hebben gelukkig een lift en een geweldig uitzicht over het IJsselmeer. Met Pampus in het blikveld en Durgerdam in de verte.
Ik, als bewonderaar van Nescio, wil in de toekomst wel een weekje op de kleine passen! Tenzij…

Nu voelde ik me er heerlijk met de namiddagzon en de ijzige wind die de losse haren uit mijn kapsel deed waaien.
Na het bezoek maakte ik nog een wandelingetje over de brug die in aanleg aanwezig is. Ik wilde het water van het meer van nabij zien en voelen.
Een man met een gele helm hield me tegen: U mag hier alleen met een geel hesje en helm lopen mevrouw, zei hij. Nou geef die dan maar, zei ik. Hij moest lachen en verklaarde dat de brug was afgesloten, maar dat iemand de obstakels had weggehaald en niet meer had teruggezet. Ik mocht écht niet verder.

Hij is erg milieubewust en maakte de hele reis van Rovaniemi naar hier per OV. Ik wil ook graag naar zijn maatstaven leven, maar vind het noodzakelijk af en toe belangrijke gebeurtenissen binnen de familie mee te maken en reis dan graag per vliegtuig
Gelukkig zijn er clusters van verjaardagen, zodat ik ongeveer drie maal per jaar zo’n reis moet maken. Ik troost me dan met de gedachte dat ik verder alles per fiets, lopend of met het OV doe.

Maar wat ik nu tijdens mijn terugreis heb gedaan gaat alle boekjes te buiten! Behalve het geldelijk gewin dan.
De scholen hadden Paasvakantie. Velen in Nederland en de Ommelanden verlangden naar wat warmte. Daar sprongen de z.g. prijsvechters handig op in. Een vlucht naar de nabij liggende warme landen kostte zeker 300 of meer in de Paasweek.
Dat was me te gortig en ik zocht alternatieven. Opeens stuitte ik op een reis van Charleroi naar Manchester met van daaruit aansluitend een vlucht naar Faro voor 64€. De keus was snel gemaakt. Ik heb voor Nederland een NS-kortingskaart met 6 keuzedagen per jaar. De reis naar Charleroi kwam op 16€. Dus betaalde ik geen 300, maar 80 euro voor de reis.

Thema:  Gewoon

Arie de Jong maait iedereen het gras voor de voeten weg door alles wat gewoon is te vermelden. Han Busstra koos er één uit. Jaap van Lakerveld gaat gewoon door met Kees Stip. Arie de Jong probeert het ook met Gewoon en Normaal en Petra Busstra tekende er een verstopte dame bij (niet normaal). Paul Bordewijk is zestig jaar lid en legt uit waarom en Coc van Duijn tekende de mol die hij noemt.
Nienke Nieuwenhuizen was op bezoek bij familie en had een prachtig uitzicht dat Marcia Meerum Terwogt inspireerde.  

Maeve van der Steen eet gewoon lekker andijvie en leverde de foto die de aanvoer van andijvie laat zien. Thomas van der Steen fietste in Vlaanderen en besloot gewoon een helm te kopen. Julius Pasgeld maakt zijn ergernissen duidelijk over aangepast taalgebruik en Petra Busstra probeerde alle symbolen te combineren. Claude Aendenboom voelt zich verbonden met een jeugdvriend en Coc van Duijn tekende het zwart-witte symbool. Rob van Olphen ontmoette Christine in Amerika en Marcia Meerum Terwogt tekende haar.

Dik Kruithof vindt zijn baksteen gewoon vlak bij huis. Daarna gaat hij naar het Fries Museum voor nieuwe hedendaagse kunst. Henk Klaren is gewoon fan van Normaal en Han Busstra maakte er een gewone gitaar bij.

———————————————————————————–

De Leunstoel wordt uitgegeven door Het Genootschap De Leunstoel.

Leden van het Genootschap zijn: Jaap van Lakerveld, Katharina Kouwenhoven, Henk Klaren, Dik Kruithof, Maeve van der Steen, Cobi Hoorweg, Willem Minderhout, Joop Quint, Rob Ruitenberg, Gerda-Joke Zwart, Arie de Jong, Hans Meijer, Gerbrand Muller, Julius Pasgeld, Paul Bordewijk, Sofia Velasco, Peter Schröder, Ann Paulusma, Carlo van Praag, Ruud van Ruijven, Frits Hoorweg, Haitze Meurs, Rob Kieft en Ton Schimmelpennink.

Wordt ook lid: www.deleunstoel.nl/colofon.php

________________________________________________