Aan de Schellingwouderdijk ligt het dorpje Schellingwoude, beroemd vanwege zijn prachtige witte kerkje, waar nog elke zondag daadwerkelijk gekerkt wordt. Dit was natuurlijk oorspronkelijk een vissersdorpje, net als Durgerdam, maar daar zie je niet veel van terug.
Dit deel van de zeedijk geeft het op bij het Noordhollands Kanaal, althans ogenschijnlijk. Met wat hindernissen blijkt hij zich toch voort te zetten als Buiksloterdijk, Landsmeerderdijk en Oostzanerdijk. Als je wilt en met een beetje moeite kun je de zeedijk dus helemaal aflopen, van west naar oost of omgekeerd.

Deze dijk ligt in het dorp Schellingwoude, sinds de jaren twintig deel van de gemeente Amsterdam, en dat dorp ligt als een lint langs de dijk.
De dijk is onderdeel van de Waterlandse Zeedijk die loopt van het IJsselmeer naar de Coentunnel. Met veel kunst- en vliegwerk is hij nog te volgen, maar hij wordt vaak onderbroken.

Tussen de dijk en het Zeeburgereiland aan de andere kant van het water liggen de Oranjesluizen, een complex van schutsluizen tussen het Binnen- en het Buiten-IJ, die je kunt gebruiken om het water over te steken. Zij zorgen ervoor dat de waterhoogte in het Noordzeekanaal op peil blijft en voorkomen dat er te veel zilt water in het IJmeer komt.

De Schellingwouderdijk heeft veel dijkhuizen, in de jaren zeventig een armoedig zooitje, nu onbetaalbaar. Soms is de dijk aan twee kanten bebouwd, soms alleen aan de Noordkant en heb je uitzicht over het IJ. Op een bepaalde plek tussen de dijk en het water bevinden zich veel sportvelden Aan de waterkant loopt daar een wandelpad langs. Aan het einde ervan moet je jezelf op een vlot over het water van een sloot trekken. Het is uniek voor een grote stad om zo’n gebied als buitenwijk te hebben.