Ik ben met de trein uit Bordeaux gekomen Die trein bracht me rechtstreeks naar Lille In een tempo dat me geweldig beviel Comfortabeler dan ik had kunnen dromen
De aansluitende trein is nimmer verschenen Zodat ik nu in een boemeltje zit Een trage en veel onderbroken rit Alle snelheid is volledig verdwenen
Moeskroen, Tourcoing, Kortrijk en Gent Het boemeltje kruipt van station naar station Ik wou graag dat ik wat meeduwen kon Vertraging is iets wat maar moeilijk went.
Hoe zou het…? Daar denk je op zo’n moment aan Toch met die Italiaanse treinstellen gaan.
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.