De poëtische wereld

Wenen

Mijn werk bracht mij recentelijk naar Wenen

Oostenrijk heeft mij nooit kunnen boeien

Dat kwam omdat ik op ben moeten groeien

Met een vader die behoorde tot degenen



Die alles wat Duitstalig is verfoeien

Omdat het beelden oproept en zij menen

Dat er te veel onschuldigen verdwenen

Omdat bevolen werd ze uit te roeien.



En toch was ik daar en ik liep door Wenen

Ik wilde alles liever diep verachten

Maar de walging die ik eigenlijk verwachtte

Kromde onverwacht mijn eigen tenen



In mij verrees een vreemd maar sterk verlangen

Om onafhankelijk te zijn en onbevangen.

 

****************************


De Leunstoel wordt uitgegeven door:

Het Genootschap De Leunstoel.

Word lid! Ga naar: www.deleunstoel.nl/colofon.php

Series Navigationvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.