Van de redactie

Voorspelling bijgesteld; overzicht inhoud

Sta mij toe u even lastig te vallen met wat shoptalk. Een klein jaar geleden (Jrg10, Nr17) kondigde ik aan dat onze website ingrijpend vernieuwd zou worden. Dat gaat voorlopig niet door. Dat heb je soms met dat soort voorspellingen, ze moeten worden bijgesteld en dan nog eens. U kent het wel.

In plaats daarvan zijn er een paar kleine wijzigingen doorgevoerd. Zo hebt u wellicht al gezien dat er ‘doorklikkers’ naar Facebook en Twitter zijn geïnstalleerd, om het u makkelijker te maken kennissen op De Leunstoel, en/of artikelen daarin, te attenderen. Verder is hiernaast ‘onze’ banner van Bolcom te bewonderen. Wanneer u daar iets wilt bestellen doe dat dan vooral door deze banner aan te klikken, dan steunt u De Leunstoel.

Dit is een nummer met beeldverhalen. Voor de verandering hebben de schrijvers verhalen verzonnen bij plaatjes, in plaats van andersom. Hierna een korte ‘overview’ van de inhoud, zoals opgenomen in de Nieuwsbrief. U kunt zich daarop overigens abonneren, zie onderaan de bladzijde.

Wordt ‘kalmeerbillen’ (Claude Aendenboom) het woord van 2014? Hij krijgt misschien wel concurrentie van Hester Torn (‘ongeketendheid’) en Jaap van Lakerveld (‘IJsselkonijn’).

Opbeurende woorden van Hans Knegtmans: wees maar niet bang dat op het laatste moment je leven nog in gecomprimeerde vorm aan je geestesoog voorbijtrekt. Ook Katharina Kouwenhoven heeft goed nieuws voor haar leeftijdgenoten: ‘Neem er gerust nog één’. Maeve van der Steen haalt herinneringen op aan Rimini, terwijl ze er nooit is geweest!
Willem Minderhout wil liever niet in één tent met een (kapitalistische) kameel, maar Frits Hoorweg windt zich juist op over de hovaardij van de overheid. Money, money, money, Dik Kruithof doet een crosscultureel onderzoek.

Waarom worden gebouwen tegenwoordig toch zo snel afgedankt? Dat vraagt Eric Corsius zich af. Hoe kom je via Polynesië in de Achterhoek terecht? Henk Klaren weet het antwoord. Thomas van der Steen zorgt deze keer dat hij de wind mee heeft.
Bekijkt Mas Papo de wereld echt door de bril van zijn overgrootmoeder? Gerbrand Muller is op zoek naar de formule die het leven op kantoor dragelijk maakt. De hoofdpersoon van Bas Geeraets’ verhaal wil juist terug naar haar werk.

De plaatjes zijn van: Annemiek Meijer, Elène Klaren, Renée van den Kerkhof, Lucia Jonkhoff, Linda Hulshof, Nelle Boer, Frits Hoorweg en Henk Klaren.

——————————————–
De tekening is van Annemiek Meijer

Series Navigationvolgend artikel >>

Door Frits Hoorweg

Frits Hoorweg is in 1947 in Rotterdam geboren, woont in Den Haag, is gehuwd en heeft twee volwassen zoons. Schrijven is voor hem vooral aanleiding om herinneringen op te halen en zijn fantasie de vrije loop te laten.  Zijn levensloop laat zich daardoor met behulp van het Leunstoelarchief reconstrueren. Zo valt daaruit te leren dat hij afstamt van een dynastie van Rotterdamse huisjesmelkers. Dat hij in Wageningen studeerde en probeerde het mysterie van de vrouw te ontwarren. Hij beweerde ooit in een van zijn stukjes dat zijn vader in 1940 vocht aan de Grebbelinie. Een bewering die sindsdien werd aangevochten door iemand die van mening is dat de betreffende Hoorweg haar vader was. Hij was ooit ambtenaar en beziet wellicht daarom alle pogingen nieuw beleid te bedenken met groot wantrouwen.