Hoe komt het dat er wereldwijd Eenzelfde trend wordt waargenomen Politici op posten komen Die vormgeven aan wanbeleid Een einde maken aan de dromen Van geloof in de integriteit Van bestuur en overheid Van hen die voor elkaar opkomen
De opkomst van de sociopaten Opportunisten en narcisten Die de onderbuik doen gisten Om daarmee ijdel mee te praten
Hoe komt het dat er wereldwijd Een draagvlak is voor enge mannen Die paarden achter wagens spannen Alle wetenschap ten spijt Lieden die een ambt bemannen Als een vendetta, of een strijd Gericht op exclusiviteit Om zo een instroom uit te bannen
De opkomst van de sociopaten Nationalisten, populisten Die de onderbuik doen gisten Om daarmee ijdel mee te praten
Hoe komt het dat er wereldwijd Leiders zich manifesteren Die terug lijken te willen keren Naar een niet te herstellen tijd Die alle issues reduceren Tot een onderwerp van strijd Van onbegrip en haat en nijd Om zich daarmee te profileren
Als narcisten, sociopaten Nationalisten, populisten Die de onderbuik doen gisten
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.