Dichten

Verticale evacuatie

Door Jaap van Lakerveld
Het zeeniveau is langzaam aan het stijgen
En er vloeit meer water door de Maas en Rijn
Neerslag uit het oosten schijnt eerder hier te zijn
En onze lage landen te bedreigen.
 
De dijken zijn te smal, te laag, te klein
We zullen zeker natte voeten krijgen.
Het heeft geen zin de kansen te verzwijgen
Op overstroming van ons leefdomein.
Meer water van de zee en uit het binnenland
Die twee moeten elkaar ergens ontmoeten
Daar stijgt het peil; ontstaan de natte voeten
En mooie foto’s voor de ochtendkrant.
De beste vluchtweg is de weg omhoog
In flinke hoogbouw houdt een mens het droog.

—————
De tekening is van Lucia Jonkhoff

————————-
Wie zijn bestellingen via deze link: (www.bol.com) doet, steunt De Leunstoel!

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>
jaargang 11, nummer 10

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.