Zondagmiddag op de Nieuwkoopse plassen Het weer is grijs, de lucht is fris De boottocht door het rietland, een belevenis Met een goed gevulde lunch in onze tassen
In een boot, die elektrisch aangedreven is Zijn wij blij met onze meegebrachte jassen We horen vogels kwaken, piepen, krassen Over alles wat daar te beleven is
Op de wal zien we rietwerkers aan het werk Ze snijden bossen en bundelen de schoven Strak op een rij en daar weer rijen boven Met aan de horizon een toren van een kerk
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.
Door Jaap van Lakerveld 