De poëtische wereld

Thalasso-therapie


Aanvankelijk wel koud en even wennen

Maar daarna ben je in je element

En meer dan ooit wie je van binnen bent

‘de oude’ voor de mensen die je kennen

 


De golfslag lokt je jeugd weer uit z’n tent

Als golven zich verheffen en gaan rollen

Dan spring je, laat hun koppen met je dollen

Je laat je gaan, geeft mee tot aan het end

 


De zee, die geur, die bruisende sensatie

De zee daagt uit, ontmaskert en onthult

Die spanning die de lucht met lachen vult

Van elke leeftijd, elke generatie

 


De Branding, het gebulder, het geruis

De zee geeft mij de indruk dat ik bruis



 

*********************************

Tip: Bekijk de landschappen van fotograaf

Bart Versteeg op www.bartversteeg.nl

Series Navigationvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.