In Den Haag een visum aangevraagd Om ijlings naar het Oosten af te reizen. Door onvoldoende stempels en bewijzen Werd de gunning van het visum eerst verdaagd.
Frustratie, lichte woede, overwonnen En na wat bellen keerde toen het tij, Men overhandigde een document aan mij Gelukkig was ik weer opnieuw begonnen.
Alles viel vanzelf op zijn plek Na berichten van de juiste overheden Liet het personeel zich zomaar overreden En stond ik daar opeens niet meer voor gek
Blij ben ik daarna naar Riyadh gevlogen Maar mijn visum was te mager in hun ogen.
Zonder pardon werd ik weer teruggestuurd Mijn reis heeft vierentwintig uur geduurd
Nu heb ik meestal toch al niet zoveel Op met dat douanepersoneel
Maar wat me in Riyadh is overkomen Daar kan ’s nachts alleen een merrie maar van dromen.
————————————— De tekening is van Elène Klaren ———————————————- Bestel uw boeken, CD’s en veel meer bij bolcom via de banner rechts. Dan steunt u De Leunstoel
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.
Door Jaap van Lakerveld 