Door Reinier van Delden 
Ik vond het toch niet helemaal staan.
Gympies.
Ik ben nou zeven en veertig.
En ik zag mijzelf laatst lopen.
In die spijkerbroek van me.
Nou, die jas ging dan nog wel.
Die had ik van iemand gekregen.
En die spijkerbroek kon er ook wel mee door.
Maar die gympies.
Ik voelde toch een lichte twijfel.
Misschien kwam het ook omdat ik mijn handen in mijn zakken had.
En naar de grond staarde.
Dat ik wellicht even niet wist waar ik het zoeken moest.
Dat heb je wel eens, van die dagen.
De draad kwijt.
Dat je zoekt maar niet vindt.
Maar goed, ik zag mijzelf dus lopen.
Licht voorovergebogen.
Dwalend door Meppel.
Als een dolende ziel.
Maar nou niet meteen het ergste denken.
Ik liep gewoon door een winkelstraat.
En ik zag mijzelf reflecteren in een etalageruit.
Een volwassen iemand.
Met een jas en een spijkerbroek.
Alleen die gympies.
Die vond ik niet meer kunnen.
——
Het plaatje is van Han Busstra