Ons huis was toe aan grondig onderhoud
Zowel het houtwerk als het metselwerk
De verf was dof, de voegen niet meer sterk
Alles leek verwaarloosd,  alles oogde oud.

De aanval op verval is ingezet
De voegen zijn luidruchtig weg gefreesd
Uren zijn ze  schurende geweest
Doof en blind voor elke Arbowet

Het huis in stevig steigerwerk gevat
Werd kaal gekrabd in elke scheur en nerf
En daarna weer gehuld in nieuwe verf
Gevoegd de naden, en gevuld elk gat.

Hermetisch dicht en vol zijn alle kieren
Helaas niet dicht genoeg voor onze mieren.

——————————————–
De tekening is van Annemiek Meijer
————————————————–
Bestel uw boeken, CD’s en nog veel meer
bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.