Mazzelkont

Ik schaam me, want ik ben zo een ongelooflijke mazzelkont. Op Woensdag 2 februari vertrok ik met heftige regen en stormvlagen vanuit Guerreiros naar Barcelona. Onze buschauffeur moest het stuur goed in handen houden, want de stormvlagen waren niet mals. Aangekomen in Vila Real de Santo Antonio, verdiende hij een extra pluim, want hij had ons er zonder ongelukken heen geloodst. De boot naar Ayamonte ging niet. De sluizen van alle Barrages, die uiteindelijk uitmonden in de Guardiana waren geopend. Dan is de stroomversnelling met de veerboot niet bij te houden! Maar mij bood een taxi uitkomst, die me over de brug naar het busstation bracht. Ik was ruim op tijd voor de bus naar Sevilla. Daarvandaan vloog ik op Barcelona.

Ik boek altijd hostels. Want: en goedkoop en leuk om mensen uit allerlei windstreken te ontmoeten. In Sevilla ga ik graag naar de Black Swan. Die keten heeft een leuk concept. Ze doen veel om het de cliënten naar de zin te maken.
Ik had daarom ook voor de Black Swan in Barcelona gekozen. Maar, wat zag ik tot mijn ontsteltenis, op mijn telefoon, bij aankomst in Barcelona. Ik zou worden geweigerd in verband met mijn leeftijd. Alleen personen tot 55 jaar, mochten daar logeren.

Ik was furieus, dat hadden ze me wel eerder kunnen vertellen. Ik had steeds mailtjes gehad, dat ze blij waren dat ik voor hen had gekozen, of ik nog wensen had. Waarop ik had teruggemaild, dat ze wel snapten dat ik graag een onderbed wilde, omdat ik op mijn leeftijd niet meer kon klimmen. Op de mail terug stond dat dat zou worden geregeld.

Dus met opgezette zeilen eropaf. De juffrouw van de receptie was niet te vermurwen, maar vond een ander hostel voor me in de buurt.
Twee percelen van het Gaudi huis verwijderd, taxi, metro en bus voor de deur. En nog goedkoper ook. De naam was dan ook Safestay! Na een mailtje op poten naar de Black Swan, kon mijn verblijf in Barcelona beginnen.

Eerst maar eens een paar heerlijke vegetarische tapas, bij ‘Tapas, tapas’ op de andere hoek. Vroeg naar bed en afspraak met kleindochter gemaakt voor vrijdagavond. De volgende morgen, bij het ontbijt in het hostel, ontving ik een mail van de manager van de Black Swan: Alles berustte op een vergissing en er werd me een gratis nacht in de Black Swan aangeboden. Daarop antwoordde ik, dat ik het prima naar de zin had en de verdere dagen in het huidige hostel wilde verblijven. Daarop kreeg ik een aanbod van 100€, die ik te zijner tijd mocht besteden in één van de drie Black Swanhostels in Spanje. Aanbod geaccepteerd! Ik vond het een genereuze oplossing.

Barcelona

Verder had ik een heerlijke tijd in Barcelona. Ik vind het altijd een beetje tuttig om met de Hop on/Hop off te reizen, maar je verkent de stad wel goed op die manier en de volgende dag heb ik me (want 24 uur geldig) naar de Montjuïc laten brengen. En daar een wandeling door het park gemaakt en geluisterd naar een zoetgevooisde Senegalese gitarist, die mijn geliefde song: Malaika ten gehore bracht. En in het café, op de top, met uitzicht op zee, strand, haven en de stad met zijn vele bijzondere bouwsels, nam ik een uitgebreide lunch!
En toen was het tijd, op diezelfde top, voor Miró (en tijdgenoten). Wat een prachtig werk heeft die man gemaakt!

In de spits terug naar het hostel. Dat duurde wel even! Daar kwam mijn kleindochter me ophalen voor een etentje in een eetgelegenheid voor mensen die van gezond, verantwoord voedsel houden. Rivka, mijn kleindochter kent ze in Barcelona inmiddels allemaal! We hebben er dat weekend aardig wat bezocht. Ik was dan ook 3 kilo lichter!

Samen hebben we, op haar voorstel, een bezoek gebracht aan een overzichtstentoonstelling van Sorolla in het Palau Martorell. De schilder van het licht, met door de zeewind, opbollende zeilen en de door diezelfde wind en zon, veroorzaakte sexy schaduwen op de kleding van vrouwen. Geweldig!
Goeie keus Rivka!

Het feest hield niet op! Vanuit Barcelona vloog ik naar Nederland, want daar wachtten me nog twee jarigen. De zus van Rivka: Yentl (mijn zoon las Bashevis Singer) en mijn oudste dochter Tanja. Tanja had haar kleindochter Sophie op bezoek. De kleine liet ons dansen en bedacht de choreografie en de aankleding. Mijn dochter zegt dat ze later de directie gaat leiden van een groot bedrijf! En de eigenwijsheid dat heeft ze van jou! Die mening is bij kleindochter Yentl ook geworteld, want die vertelde me hetzelfde over haar twee schatjes.
Ik vind het lieve en makkelijke kinderen! Maar ik maak ze natuurlijk niet in hun dwarse buien mee! ik zeg altijd: Beter Eigenwijs dan Eigendom.

Slecht weer in Portugal

Voor Nederlandse begrippen had ik goed weer, terwijl het hier in Portugal, kommer en kwel was. Ik was dan ook op alles voorbereid! Maar door een godswonder is mijn caravan op de oever van de rivier blijven staan, terwijl ons Café do Rio, tot aan de dakrand in het water stond. Er zijn vreselijke beelden en filmpjes van. Mijn hoger gelegen huis heeft ook nergens last van gehad.

Nu is het al twee dagen droog en zonnig en langs de wallen zie ik de amandel in bloei, blauwe druifjes, gele klaver en witte narcissen, kleuren de glooiingen van de heuvels, alsof er niets is gebeurd.
Maar kijk niet in de ogen van Luis en Celia. Hun café staat er drooggevallen, ontzettend triest bij. Twee maanden terug was het dak hersteld. Alles was smetteloos wit geverfd vanbinnen. Alle voetbalsjaals gewassen en opnieuw opgehangen. De vernieuwde jaloezieën hangen er nu geknakt bij!
De bootbewoners hebben een heenkomen gezocht in veiliger havens. In Ayamonte bijvoorbeeld. Het is ze niet allemaal gelukt. Sommigen zijn op de wallekanten blijven steken en hebben een ander heenkomen gezocht. Ook lagen er lege boten voor anker in de rivier. Die zijn losgeslagen, gekapseisd of ook ergens blijven steken. Steigers zijn gebroken, sommige steigerstukken dreven met een boot eraan vast over de rivier. Er drijft ook van alles in die rivier, waarin je verstikt kan raken.
De mensen hier in het dorp hebben elkaar geholpen met onderdak en allerlei spullen opslaan. Het leger hield zich vooral bezig met de boten.

———-

De illustraties komen van de auteur.