Musk doet denken aan een deodorant

Hoewel wat hij vindt behoorlijk stinkt
Dat hij de democratie verminkt
Lees ik dagelijks in de krant

Hij handelt, maar vooral in lucht
Neemt bovenal veel ruimte in
Doet daar vooral zijn eigen zin
Zijn loopbaan neemt een hoge vlucht

Het ambtenarenapparaat
Krijgt ruimte om naar huis te gaan
Massaal op straat te komen staan.
Musk is een kille kleptocraat

Megalomaan, maanziek en dwars
Wil Elon voorwaarts en naar Mars
———-
De illustratie is van Katharina van Kouwenhoven

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.