De poëtische wereld

Lek

De zondag is een zondag als zo vele

Zo doodgewoon, en wisselend bewolkt

Met dagjesmensen is het land bevolkt

Die kinderen en honden laten spelen

 

Alblasserwaard, waar koeien zich vervelen

Ruigharig staan ze loom in lage zon

Een spin hangt in de netten die hij spon

Het herfstlicht lijkt de weilanden te strelen.

 

Het landschap ademt een intense rust

Het laagland met zijn trage regelmaat

Waar men nog stijf gearmd ter kerke gaat

Van zonde en verdoemenis bewust

 

Ver onder zeeniveau ligt deze plek,

Verdoemd, want de rivier zegt men is Lek.

 

**************************

Kijk eens op www.meermanno.nl

Series Navigationvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.