Amsterdam werelddorp

Kwetsbare verbindingen

Het zijn geen fijne weken geweest voor de gemiddelde forens. Het record van aantal filekilometers is gebroken en de NS reed met ‘aangepaste dienstregelingen’. Dat laatste is een eufemisme voor minder en kleinere treinen die kortere trajecten rijden. Gevolg: volle perrons, nog vollere treinen en overstappen tot je er bij neer valt. En de vluchten op Schiphol vielen ook uit of werden vertraagd.



Voor een kikkerlandje als Nederland, en een ienie-mienie metropool als Amsterdam, zijn verbindingen cruciaal. In ons eentje redden we het niet, er moet een constante stroom van mensen, informatie en goederen zijn die de stad in en uit gaan. Maar een laagje sneeuw en een temperatuur van iets onder nul gooien flink roet in het eten.



Overigens hoorde ik in een van die propvolle treinen iemand vertellen over Polen. Daar rijden de treinen gewoon, ook bij min 20, zo oreerde iemand over mijn hoofd heen. Het materieel was er ouderwets (zo hebben ze daar vast geen wifi in de trein), maar het reed wel!

Het is maar goed dat het internet geen last heeft van sneeuw en temperatuur. Stel je voor dat er een berichtje op de computer verschijnt: ‘door de weersomstandigheden bieden wij een aangepaste dienst’. En dat zou dan minder bytes per seconde, regelmatig uitvallende verbinding en propvolle mailboxen tot gevolg hebben.



Dat gebeurt niet en het net biedt bij wegvallende verbindingen via weg, spoor en lucht een mooi alternatief. Vraag dat maar aan al die werknemers die ‘thuis werken’ als het sneeuwt. Maar ondanks alle skypes en teleconferences, heeft gewoon in dezelfde ruimte zijn een meerwaarde. Als je elkaar kan aanraken, dan is er pas echt contact. En een stad is juist de plek waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en aanraken, mocht dat nodig zijn.



Daarom is het van belang dat een stad als Amsterdam de verbindingen openhoudt. Eigenlijk zou het gemeentebestuur bij NS, Schiphol en alle andere vervoerders een speciale regeling moeten bedingen. Wat ze buiten de Randstad doen, dat zoeken ze maar uit. Maar in het economisch hart van het land, daar moeten mensen zich kunnen bewegen!



En dat betekent op een lager schaalniveau dat de stad ervoor zorgt dat de wegen snel ijs- en sneeuwvrij zijn. En dat de trams en bussen rijden. Het lijkt erop dat de stad dit belang van bewegende mensen begrijpt, want deze winter waren de fietspaden op veel plekken als eerste geveegd. En de fiets blijft in de stad toch het belangrijkste vervoersmiddel. Als die door de sneeuw niet meer gebruikt kan worden, dan is het einde zoek.

 

*********************************************************


Tot onze schrik hebben wij gemerkt dat aanmeldingen voor de Nieuwsbrief de laatste tijd (en misschien wel meer dan een jaar!) in het digitale niets zijn verdwenen. Maar nu werkt het weer. Abonneert u op de Nieuwsbrief.


 

************************

Het plaatje is van Henk Klaren

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Sebastiaan Capel

(De foto is gemaakt door Johannes Abeling)Sebastiaan Capel (1975) is een geboren Amsterdammer en op de middelbare schooltijd na heeft hij altijd in de stad gewoond, gewerkt en geleefd. Niet voor niks dat hij de column "Amsterdam Werelddorp" schrijft voor De Leunstoel waarin hij Amsterdam beschouwt. Fietstochtjes door de stad leveren veel stof op voor zijn columns en brengen hem op plekken die hij nog niet kende. De rode draad in zijn columns en werk is het begrip "stedelijkheid". Tijdens zijn studie sociale geografie leverde dat woord een rode kring eromheen op van de docent met de opmerking "definitie?!", maar het dekt goed de lading van wat Sebastiaan zoekt in de stad. Zijn binding met Amsterdam klinkt ook door in zijn carriere; van ambtenaar op het Stadhuis tot accountmanager bij een regionale ondernemersvereniging tot zelfstandig adviseur voor communicatie en beleid. Naast het schrijven voor De Leunstoel probeert Sebastiaan zijn observaties en ideeën voor Amsterdam ook te verwerken in zijn werk als gemeenteraadslid voor D66. Net als met zijn columns lukt dat de ene keer beter dan de andere keer....