Twee weken leek ons dit jaar wel genoeg Voor vakantie met de tent in eigen land Lekker buiten bruin en zonverbrand Twee hele vrije weken voor de boeg
Eerst een weekje in het Hogeland Van Groningen bij Zoutkamp in de klei Door regenval een blubberige brij En overal te hoge waterstand
Daarna een weekje valse hoop in Drenthe De buienradar steeds binnen bereik Maar ook die radar heeft vaak ongelijk Ook Gieten kende daar zijn plensmomenten
Ik hoopte in die klamme nattigheid Op snel en effectief klimaatbeleid
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.
Door Jaap van Lakerveld 