De poëtische wereld

Keynote speaker

Hij is spreker op een groot congres
De eerste spreker van de dag
Die het publiek toespreken mag
Met natte handen van de stress
 
Hij gaat vast naar de grote zaal
Test nonchalant de microfoon
Gedraagt zich naar hij meent gewoon
Prevelt vast in de vreemde taal
 
Er komen al wat mensen binnen
Geleidelijk vult zich de zaal
En dan begint het allemaal
Hij schraapt de keel en spreekt zijn zinnen

Na afloop, hoort hij in de gang:
‘Niks nieuws hoor, en wat sprak ie lang!’

———————-
De tekening is van Annemiek Meijer
———————-
Bestel uw boeken en wat al niet
bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.