De poëtische wereld

Internetmagazine voor rustige mensen

Een kopje koffie, lekker lezen

Een puzzeltje, de wandelsport

Na vijven soms een glaasje port

Het mag ook best wat anders wezen

 

We zullen zien wat of het wordt

Beter voorkomen dan genezen

En wie niet waagt heeft niks te vrezen

Aan rust heeft niemand ooit tekort

 

Maar onderhuids kan het wel gisten

En wat het schedeldak bedekt

Kan wilder zijn dan velen wisten

Omdat het nooit is uitgelekt.

 

De leunstoel in het schemerduister

Lijkt wel rustig…., maar het bruist er.

 

Series Navigationvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.