Wie roeit gaat daardoor langzaam achteruit Wat voor de boeg ligt is achter de rug Een roeier buigt naar voren en weer terug Maar zijn conditie gaat gestaag vooruit
De roeiboot is als boot niet al te vlug Een stalen kuipje zonder een kajuit Hij voelt zijn spieren sterk onder zijn huid De boot is zwaar de riemen voelen stug
Hij ziet voortdurend wat hij achterlaat De slagen blijven zichtbaar in de gracht Hij vordert en geheel op eigen kracht Zijn meters met de slagen die hij slaat
De eenvoud, de beweging, de cadans Brengen de roeier langzaam in een trance
——————————————– De tekening is van Annemiek Meijer ————————————————– Wie zijn bestellingen via deze link: (www.bol.com) doet, steunt De Leunstoel!
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.
Door Jaap van Lakerveld 