archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 8
Jaargang 20
26 januari 2023
Nummer 9 verschijnt op
9 februari 2023
Bezigheden > Op de fiets delen printen terug
Fongers M66 Thomas van der Steen

2008BZ Fongers

Onlangs zocht ik een plek in de schuur voor mijn derde fiets. Onderwijl dwaalden mijn gedachten af naar het najaar van 1972. Toen zocht ik naarstig naar die ene fiets. En die was niet eens van mij.

Als 15-jarige was mijn enige wens de lp’s te kopen die ertoe deden. Welke dat waren laat ik nog achterwege om hoon te vermijden. O, en ik wilde graag naar de bioscoop, het liefst twee keer per week.

Daar had ik geld voor nodig en ik nam het voor de hand liggende besluit, ik ging kranten lopen. ‘Dagblad Trouw, overzichtelijk wijkje, dun krantje, 40 abonnees, maandag beginnen, stipt 6 uur Oosterspoorplein, ik zie je daar. Enne, vergeet je fiets niet, hahaha’. Dat was Berrie, de handen altijd zwart van de drukinkt.

Hij had een punt want ik had geen fiets. Ik had een Regent gehad, goedkoop en in het Oostblok gefabriceerd dus een gedrocht. Die was na twee jaar middelbare school gedesintegreerd. Kapotter dan kapot had ik ‘m achtergelaten op het veldje van de wijk. Naar school liep ik en als het hondenweer was ging ik met de bus. Als jonkie zouden problemen zich als vanzelf oplossen maar ik kreeg een spijkerharde levensles: op zondagavond was er nog steeds geen fiets.

Voor het slapengaan herinnerde ik mij dat mijn vader in een vlaag van levensbetering een vouwfiets had gekocht om naar zijn werk te fietsen in plaats van met de auto. Hij heeft dat twee, vooruit, drie keer gedaan en nu stond het minifietsje te verstoffen achter in de schuur. Maandagochtend half zes toverde ik de vouwfiets tevoorschijn, peddelde ermee naar het station en wachtte. Klokslag zes uur scheurde een verroeste Opel Kadett voor, remde heftig, Berrie zwaaide de deur open en Morning has Broken van Cat Stevens schalde over het plein. Ik kreeg een krantentas, een papiertje met adressen, inclusief spelfouten, en 41 kranten. Het vierde adres was op de Van Sande Bakhuyzenstraat. Geen idee waar die was en besef dat er geen Google Maps was, zelfs het 100.000 stratenboek bestond nog niet. Dolend door de buurt zag ik van ver een blauw bordje met veel witte letters, dat moest ‘m wel zijn. Vlak voor het einde van het rondje moest ik mijn doodsangst voor honden overwinnen. Toen ik het tuinpad van Lijsterbeslaan 26 betrad hoorde ik het beest al grommen. De deur bleek solide, het bleef bij dreigen.

Na een paar weken kon ik zelfs een aftands karretje kopen zodat de tas niet meer hinderlijk over het wegdek sleepte.

De krantenwijk heeft mij veel geleerd. Bijvoorbeeld de discipline van meteen opstaan als de wekker gaat. Of het stratenplan van Hilversum, in een week had ik het onder de knie. Dat geld in je zak hebben, ook na het kopen van die noodzakelijke lp, vrijheid geeft. De schoonheid van de ochtend, de stilte van de stad. Je neerleggen bij het feit dat je nat wordt als het regent. Ik trotseerde de storm van 13 november 1972, de dakpannen vlogen mij om de oren. De dankbaarheid van mevrouw Willemse dat ik haar die dag de krant had bezorgd resulteerde in een fooi van 10 gulden met de Nieuwjaarswens.

De volgorde van de adressen zette ik naar mijn hand en na een paar weken was ik al rond 7 thuis voor het ontbijt. Op zaterdagen kreeg ik van Berrie behalve de kranten ook een bruin envelopje. Met de inhoud toog ik ‘s middags naar White Noise, de platenzaak. Dan kocht ik Trilogy van Emerson, Lake & Palmer, klemde het vinyl tegen de borst en draaide thuis de plaat eindeloos vaak achter elkaar. ‘s Avonds ging ik naar The Poseidon Adventure en werd op slag verliefd op Pamela Sue Martin.

De liefde voor muziek, de ochtendstond, voor financiële onafhankelijkheid en Pamela Sue Martin, het begon allemaal op een vouwfietsje, een Fongers M66.

----------

De plaat is van Alex Verduijn den Boer.

Meer informatie: http://www.verduijndenboer.nl/



© 2023 Thomas van der Steen meer Thomas van der Steen - meer "Op de fiets" -
Bezigheden > Op de fiets
Fongers M66 Thomas van der Steen
2008BZ Fongers

Onlangs zocht ik een plek in de schuur voor mijn derde fiets. Onderwijl dwaalden mijn gedachten af naar het najaar van 1972. Toen zocht ik naarstig naar die ene fiets. En die was niet eens van mij.

Als 15-jarige was mijn enige wens de lp’s te kopen die ertoe deden. Welke dat waren laat ik nog achterwege om hoon te vermijden. O, en ik wilde graag naar de bioscoop, het liefst twee keer per week.

Daar had ik geld voor nodig en ik nam het voor de hand liggende besluit, ik ging kranten lopen. ‘Dagblad Trouw, overzichtelijk wijkje, dun krantje, 40 abonnees, maandag beginnen, stipt 6 uur Oosterspoorplein, ik zie je daar. Enne, vergeet je fiets niet, hahaha’. Dat was Berrie, de handen altijd zwart van de drukinkt.

Hij had een punt want ik had geen fiets. Ik had een Regent gehad, goedkoop en in het Oostblok gefabriceerd dus een gedrocht. Die was na twee jaar middelbare school gedesintegreerd. Kapotter dan kapot had ik ‘m achtergelaten op het veldje van de wijk. Naar school liep ik en als het hondenweer was ging ik met de bus. Als jonkie zouden problemen zich als vanzelf oplossen maar ik kreeg een spijkerharde levensles: op zondagavond was er nog steeds geen fiets.

Voor het slapengaan herinnerde ik mij dat mijn vader in een vlaag van levensbetering een vouwfiets had gekocht om naar zijn werk te fietsen in plaats van met de auto. Hij heeft dat twee, vooruit, drie keer gedaan en nu stond het minifietsje te verstoffen achter in de schuur. Maandagochtend half zes toverde ik de vouwfiets tevoorschijn, peddelde ermee naar het station en wachtte. Klokslag zes uur scheurde een verroeste Opel Kadett voor, remde heftig, Berrie zwaaide de deur open en Morning has Broken van Cat Stevens schalde over het plein. Ik kreeg een krantentas, een papiertje met adressen, inclusief spelfouten, en 41 kranten. Het vierde adres was op de Van Sande Bakhuyzenstraat. Geen idee waar die was en besef dat er geen Google Maps was, zelfs het 100.000 stratenboek bestond nog niet. Dolend door de buurt zag ik van ver een blauw bordje met veel witte letters, dat moest ‘m wel zijn. Vlak voor het einde van het rondje moest ik mijn doodsangst voor honden overwinnen. Toen ik het tuinpad van Lijsterbeslaan 26 betrad hoorde ik het beest al grommen. De deur bleek solide, het bleef bij dreigen.

Na een paar weken kon ik zelfs een aftands karretje kopen zodat de tas niet meer hinderlijk over het wegdek sleepte.

De krantenwijk heeft mij veel geleerd. Bijvoorbeeld de discipline van meteen opstaan als de wekker gaat. Of het stratenplan van Hilversum, in een week had ik het onder de knie. Dat geld in je zak hebben, ook na het kopen van die noodzakelijke lp, vrijheid geeft. De schoonheid van de ochtend, de stilte van de stad. Je neerleggen bij het feit dat je nat wordt als het regent. Ik trotseerde de storm van 13 november 1972, de dakpannen vlogen mij om de oren. De dankbaarheid van mevrouw Willemse dat ik haar die dag de krant had bezorgd resulteerde in een fooi van 10 gulden met de Nieuwjaarswens.

De volgorde van de adressen zette ik naar mijn hand en na een paar weken was ik al rond 7 thuis voor het ontbijt. Op zaterdagen kreeg ik van Berrie behalve de kranten ook een bruin envelopje. Met de inhoud toog ik ‘s middags naar White Noise, de platenzaak. Dan kocht ik Trilogy van Emerson, Lake & Palmer, klemde het vinyl tegen de borst en draaide thuis de plaat eindeloos vaak achter elkaar. ‘s Avonds ging ik naar The Poseidon Adventure en werd op slag verliefd op Pamela Sue Martin.

De liefde voor muziek, de ochtendstond, voor financiële onafhankelijkheid en Pamela Sue Martin, het begon allemaal op een vouwfietsje, een Fongers M66.

----------

De plaat is van Alex Verduijn den Boer.

Meer informatie: http://www.verduijndenboer.nl/

© 2023 Thomas van der Steen
powered by CJ2