Door Nienke Nieuwenhuizen 
Sinds ik Google heb leren kennen, dacht ik: Nu heb ik de wijsheid in pacht! Als ik iets niet weet, zoek ik het even op.
Al eerder had ik ontdekt dat gedichten en aforismen van een ex van me werden toegeschreven aan een dominee met dezelfde naam als de ex. De dominee schreef zelf ook, maar niet met het cynisme van mijn ex. Ik had zelf nota bene, in het grijze verleden, de aforismen uitgetypt, om ze naar een paar uitgevers te sturen.
Vandaag kwam ik erachter dat Google mijn schrijfsels ook aan een naamgenoot van mij koppelt. Ook al iemand in de Christelijke leer: Ze is wethouder voor het CDA in Almere.
Ze is, als ik haar persoonsbeschrijving nog mag geloven weliswaar geen zwarte kous, maar ik vraag me wel af of zij blij zou zijn met mijn aan haar toegeschreven, meestal links gekleurde, verhalen.
Ik schrik er toch wel van! Je mag toch op zijn minst verwachten dat er geen persoonsgegevens worden vermeld die kant noch wal raken.
Wat valt er tegen te doen!?
———-
De illustratie is van Jille van der Veen