De poëtische wereld

Het onmogelijke

Ik voorzie problemen.
Ik voorvoel ze.
Ik zie ’t gebeuren.
Maar toch.
Ik wil.
En zij ook.
Dat voelde ik.
En ik zag ‘t.
Hoe ze keek.
Wat ze deed.
En wat ze later tegen mij zei.
En wat ik terugzei trouwens.
Hoe makkelijk.
Het ging als vanzelf.
Ik kon er niks tegen inbrengen.
Liefde kruipt waar het niet gaan kan.
Het houdt geen rekening met obstakels.
Dat ze getrouwd is.
Dat ze kinderen heeft.
Dat ze een man heeft die van haar houdt.
En daar was ik.
En daar was zij.
En het onmogelijke gebeurde.

Ik was het gras dat groener was.
Het groene gras is begraasd getekend door Coc van Duijn.
Meer informatie: http://www.cocvanduijn.nl/

Door Reinier van Delden

Ik schrijf met vallen en opstaan. Hangt erg van mijn bui af. Ook moet ik er tijd voor hebben. Leuk om te doen vind ik het in ieder geval wel. Hoe ik mijn verhaaltjes moet omschrijven weet ik eigenlijk niet zo? Soort beschouwingen in korte zinnetjes onder elkaar. Observaties wellicht? Een beetje melancholie soms. Althans dat probeer ik. Soms schiet ik raak. Maar ook wel eens mis. De lezers moeten zelf maar oordelen. Maar oordeel niet te snel. Dat is nooit goed. Website: http://www.reiniervandelden.nl/