We zijn er weer, na wel of niet een actieve vakantie. Het idee dat ook wij, medewerkers aan De Leunstoel, enige weken vrij zijn komt uitvoerig an de orde.
Willem Minderhout was op Schiermonnikoog en vergelijkt dat met vroeger. Ook vond hij een boek over de geschiedenis van het eiland. Bram Schilperoord componeert met woorden en Julius Pasgeld stelt direct de grote vraag: op of met vakantie. We lezen ook waarom hij niet (meer) gaat. Zijn onzekerheid over het voorzetsel komt tot uiting in de illustratie van Jille van der Veen. Jaap van Lakerveld dicht mooie beelden bij vakantie met een verrassend slot.
Daarna komt eerst de zware kost: Paul Bordewijk weegt de Verantwortungsethik af in het vluchtelingenvraagstuk. Katharina Kouenhoven tekent erbij. Roel van Duijn weeft er prachtige geschiedenis doorheen en zet dat naast het laatste nieuws uit de Oekraïne. Daarna is Arie de Jong gewoon op vakantie, ja op een berg in zee, nee, niet in Frankrijk. En Jack Luiten vertelt een aangrijpend verhaal over een jeugdherinnering, waar Han Busstra de tekening bij maakt. Ook bij Nienke Nieuwenhuizen komt een jeugdherinnering boven, maar die is minder persoonlijk en dus minder aangrijpend. Onze illustrator Han Bussstra schrijft nu ook, en wel over een jeugdherinnering. Zijn dochter Petra heeft dat mooi vastgelegd. Rie Minderhout combineert jeugdherinneringen met vakantie. Han Busstra maakt een cartoon over een mooie dag in het park.
Maeve van der Steen bakt een lekker visje en levert er ook een aparte stamppot bij. Henk Klaren ontwerpt er een zeer toepasselijke groentevis bij. Arie de Jong liep door het landgoed Sorghvliet maar is er niet tevreden over. Carlo van Praag doet een klemmend beroep op het Fruitschap om beter te zorgen voor de smaak van ons fruit. Marcia Meerum Terwogt maakt de illustratie. Henk Klaren behoort tot de Leunstoelers die niet of niet meer op vakantie gaan maar het in de eigen woonplaats beleven. Zijn jongste kleindochter Hanna maakt schilderijtjes van die woonplaats. Naomi Minderhout maakt duidelijk hoe moeilijk prikweigeraars het de zorg maken. Henk Klaren tekent hoe het wél moet. Katharina Kouwenhoven doet een onderzoek naar wat voor haar nog mogelijk is in de vakantie en deelt haar cruise-ervaringen. Rob van Olphen heeft ooit eens jonge hondjes opgehaald in een bordeel. Dat dat niet echt van harte ging blijkt ook uit de tekening van Jille van der Veen. Claude Aendenboom had een oom die terugkwam van de zending en naar het Vaticaan wilde. Petra Busstra maakt het familiegebeuren zichtbaar. Dik Kruithof plaatst de Amsterdamse School in de baksteengeschiedenis en ging naar het Museum voor de belangrijkste architect van die school.
Reinier van Delden dicht zichzelf een mooie buitenlandse vakantie en Marcia Meerum Terwogt laat zien waar hij is. Claude Aendenboom is door de Nasa opgenomen in de kring van ingewijden in de kennis van de planeet Mars en Han Busstra maakt het duidelijk. Thomas van der Steen doet verslag van de vakantietentoonstelling en we weten nu dat kamperen niet zijn ding is.
Coc van Duijn doet niet mee aan deze editie van De Leunstoel, maar ze houdt zich trouw aan het thema. Ze is met vakantie, of op natuurlijk.
———-
Dit is de laatste editie met het Van-de-Redactie-Logo van onze illustrator Alex Verduijn den Boer. Hij tekent al enige tijd niet meer voor ons in verband met zijn gezondheid. We hopen hem op enige termijn weer te verwelkomen.
Linda Hulshof, die veel artikelen heeft verlucht met haar artistieke knipwerken, heeft geen tijd meer voor ons magazine. Jammer., maar de deur blijft open.
———-
Wanneer een verse Leunstoel online gaat
wordt dat gemailed aan zo’n tweehonderd mensen die zich daarvoor hebben
aangemeld. Abonnees zou je ze kunnen noemen. Tot voor enige tijd kon men zich
bij dat gezelschap voegen door te klikken op de knop ‘nieuwsbrief’, linksboven
bij de inhoudsopgave. Die knop werkt niet meer. Onze site is antiek en niet
alles doet nog waar het voor bedoeld was. Maar geen nood: wilt u tot het – nu
nog – selecte gezelschap toetreden, mail dan naarhenkklaren@ziggo.nl.
De Leunstoel wordt uitgegeven door Het Genootschap De
Leunstoel.
Leden van het Genootschap zijn: Jaap van
Lakerveld, Katharina Kouwenhoven, Henk Klaren, Dik Kruithof, Maeve van der Steen, Cobi Hoorweg, Willem
Minderhout, Gerda-Joke Zwart, Arie de Jong, Hans Meijer,Rob van Olphen, Julius Pasgeld, Paul
Bordewijk, Ruud Klein, Carlo van Praag, Ruud van Ruijven, Frits Hoorweg, Haitze
Meurs, Rob Kieft, Han Busstra, Jack Luiten, Nolly Jansen en Nienke
Nieuwenhuizen..
Doodstil daar, zondagochtend aan de Veenkade. Bij mij voor de deur genomen, op de laatste, mooie, Haagse zomerdag.
Toen we hier kwamen wonen in ‘93 lagen er geen bootjes. Wij (mijn vrouw en ik) waren de eersten die in een tweepersoons-kano door de gracht peddelden. Om zo nu en dan verbaasd te worden aangestaard door (vaak) een moeder met een kind. Dat kind riep dan, wijzend met z’n vingertje: ‘Kijk mama, een boot!’
Nu ligt het helemaal tjokvol met vaartuigen van allerlei kleuren en maten. Met mooie dagen is het een gezellige drukte. Er wordt gehoosd, geschuurd, gelachen en gekletst. Soms zinkt er eentje, na veel regen. Had de eigenaar het ding eenvoudig vergeten. Zitten wij voor het raam stiekem te genieten om de soms doldwaze, vergeefse pogingen ’m boven water te hijsen!
Na een dagje varen ontdekken we bij terugkomst soms dat ons ligplaatsje bezet is door een ander bootje. Want een vaste plek heb je niet!
De ‘Ooievaart’- rondvaart is met mooi weer een vaste voorbijganger. Wel met minder mensen nu. De gids horen we altijd dringend omroepen dat ze vooral moeten bukken voor de gietijzeren brug uit 1885! Die laatste wordt volgend jaar iets de hoogte in gekrikt. (Om ‘m weer draaibaar te maken, wat ie vroeger wel was, is niet meer mogelijk, zeggen ze.) Kunnen er ook iets hogere en grotere bootjes door! Den Haag zet in op meer watertoerisme. Wat ons betreft: gezellig!
Han Busstra meldde zich ooit bij ons met een map vol eigen werk. Je zou de indruk kunnen krijgen dat hij nooit iets anders dan tekenen heeft gedaan, maar niets is minder waar. Hij werkte in de sociale zorg en was huisschilder (gespecialiseerd in monumenten). Hij hanteert van nature een nogal barokke stijl, met veel spontaan aandoend arceerwerk. Voor plaatsing in De Leunstoel moet Henk Klaren soms hier en daar een extra lijntje trekken, om te voorkomen dat de achtergrondkleur op een merkwaardige manier zijn plaatje gaat ontsieren. (FH, 10-10-’18)
Door Dik Kruithof en Henk Klaren 
Door Han Busstra 