De voeten missen zomerse sandalen De benen evenzeer de korte broek Het lekker me verliezen in een boek De blauwe luchten en de zonnestralen
De nachtrust onder luchtig linnendoek Het niet meer om de tijd te hoeven malen De klank van vrolijkheid in vreemde talen Geen plicht, geen deadlines, taken, of bezoek.
Wat rest zijn foto’s en weemoedigheid De nagalm van een zorgeloos bestaan De rust en alles wat ik heb gedaan Vier weken warmte en warmbloedigheid
Eens kijken of het harnas in de kast Mij ook dit jaar weer elf maanden past.
——————————————– De tekening is van Annemiek Meijer ——————————————– Bestel uw boeken, CD’s en veel meer bij bolcom via de banner rechts. Dan steunt u De Leunstoel
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.
Door Jaap van Lakerveld 