De poëtische wereld

Glashelder

Het glas was half vol
Dus kon hij blijven drinken
In ledigheid verzinken
De hersens leeg en hol

Op twee gedachten hinken
Niks was meer te dol
Maar alles eist zijn tol
Het zou zijn brein verminken

Geen cel dacht in zijn bol
Aan kabels, of aan kinken
Dat hij erin ging stinken
Het glas bleef half vol

Na overmatig zweten
In een doorwaakte nacht
Ervoer hij onverwacht
Een kras op zijn geweten

De schok die hij toen kreeg
Bezorgde hem een kater
En dorst naar helder water
Het glas bleek angstig leeg

——
Het plaatje is van: Alex Verduijn den Boer
http://www.verduijndenboer.nl/

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.