De poëtische wereld

Gezocht: Ministers

Geen Kaag meer en geen Bijleveld
Wiebes was al eerder afgetreden
Zo waren er veel meer in het verleden
Die zich voortijdig af hebben gemeld
Veertien bewindslieden namen zo ontslag
Veel namen zijn we alweer lang vergeten
Terwijl we vaak de nieuwe nog niet weten
Ik ben benieuwd naar wie er zijn op Prinsjesdag
Want wie er verder met hem meeregeren
Dat is de vraag; er zijn er telkens die 
Op zoek zijn in een werkveld, of circuit
Omdat ze functies elders ambiëren
Rutte IV  is zonder Sigrid, Eric, Ank
Geen kabinet meer, maar vacaturebank

——
Het plaatje is van Coc van Duijn
Meer informatie: http://cocvanduijn.nl/

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.