Door Maeve van der Steen Oude liefde roest niet
Wij willen gehakt. Wij Nederlanders zijn gewoon dol op gehaktballen maar als ze wat platter zijn en van rundergehakt dan heten het burgers en kun je rustig zeggen dat de Amerikanen er ook een moord voor doen.
Engelsen koesteren hun meatloaf en Zweden hun Ikeaballetjes, Turken hun köfte.
Allemaal niet te versmaden. En nu zitten we met de nieuwe schijf van vijf.
Minder vlees eten, zucht, hoe doe je dat.
Door bijvoorbeeld minder vaak vlees te eten, of gewoon een mindere hoeveelheid per keer? Zoals voornoemde Amerikanen het doen is ronduit absurd, daar bestellen ze in een restaurant rustig een steak van drie ons met een karbonaadje on the side.
Nee, de meeste Nederlanders eten een kipfileetje van een onsje en vinden dat ze goed bezig zijn. Ondertussen liggen er gigantische hoeveelheden ham, paté en worst in de koelschappen. Maar gek genoeg is het onmogelijk erachter te komen hoeveel vleeswaren er hier worden gegeten per jaar. Hoeveel leverworsten en ossenworsten er doorheen gaan in de kroegen. Hoeveel Parmaham en salami bij de antipasto misto.
Het Voedingscentrum zegt daar nauwelijks iets over. Behalve dat het bewerkt vlees is en ‘bewerkt voedsel’ is niet de beste keuze.
Maar Voedingscentrum, noem het dan bij de naam: vleeswaren, dan weet iedereen waar het over gaat.
Ook wordt er enorm gewaarschuwd tegen rood vlees. Rood vlees, levensgevaarlijk! Darmkanker! Terwijl een biefstukje vroeger het toppunt van gezond voedsel was, mager, eiwitrijk, vol ijzer en vitaminen … Wielrenners kregen biefstukken bij hun ontbijt, nu eten ze een bord spaghetti.
Trouwens, ik moet nog wel even kwijt dat ik het bijzonder vreemd vind dat het Voedingscentrum de toestand in de wereld erbij haalt. Uiteraard moeten we onze planeet redden maar we hebben het toch over wat er gezond is voor het lichaam.
Terug naar de – wat mij betreft terecht – aanbeden gehaktbal. Onder het motto, alle beetjes helpen stond er in de NRC een uitgebreide beschrijving van het maken van een hybride gehaktbal. Gedeeltelijk vlees, gedeeltelijk plantaardig. Bonen, zeewier, paddestoelen en ook gewoon brood kwamen eraan te pas. Een enorm ingewikkeld procedé, dat tot een heel aardig resultaat leidde, maar toch nog niet tot een geheel bevredigend product volgens de proevers.
Diezelfde zaterdag beschreef Janneke Vreugdenhil in haar wekelijkse rubriek ‘Janneke Kookt’ haar versie van de half plantaardige bal. Ze was behoorlijk aan het experimenteren geweest wat resulteerde in een recept met heel precieze hoeveelheden. Mij te ingewikkeld allemaal. Ik juich het enorm toe dat ze haar best doet om zo vegetarisch mogelijk te koken maar ik wacht tot er een wat eenvoudiger versie is van een recept voor een bal waar iedereen ook echt blij mee is.
Vandaag geen hybride maar een ouderwetse, 100% dierlijke bal, wel ingepakt in een plakje deeg zodat je per saldo toch minder vlees binnen krijgt.
Precies zoals ooit de steak pie ontstond: er was weinig geld, dus er kon maar weinig vlees worden gebruikt, maar moeders gunde haar gezin wel iets bruins en knapperigs.
Hadden we niet nog zo’n pakje van dat bladerdeeg in de vriezer liggen?
Deze pakketjes zijn verrassend makkelijk te maken, worden van buiten knapperig, van binnen smeuïg en sappig en zien er heel feestelijk uit.
Kruid het gehakt zoals je gewend bent, of volg de ingrediënten van dit recept.
Voor acht pakketjes, genoeg voor vier personen
(Of twee personen die het leuk vinden de volgende dag ook nog wat te hebben en
je kan ze ook invriezen.)
Ingrediënten
- 300 gram gehakt, half om half
- 8 plakjes bladerdeeg, ontdooid
- zout, peper, nootmuskaat, paprikapoeder
- snufje tijm, knoflookpoeder
- 4 eetlepels paneermeel of broodkruim
- 1 ei en 1 eidooier
Bereiding
Zet de oven op 200ºC
Maak het gehakt aan met de kruiden, ei en paneermeel of broodkruim en kneed er acht balletjes van.
Leg de plakjes bladerdeeg op een vel bakpapier.
Leg op ieder velletje een gehaktballetje en vouw netjes dicht zodat je vierkant-ronde pakketjes krijgt. Bestrijk met de losgeklopte eidooier.
Schuif in de oven en laat in ongeveer 25 minuten goudbruin en gaar worden.
Houd ze in de gaten, de tijd is nooit precies aan te geven.
Een toefje aardappelpuree ernaast en wat zeer kort gekookte bimi, waar je wat Japanse sojasaus en wat olijfolie overheen druppelt.
———-
De gehaktheffer is van Coc van Duijn.
Meer informatie: http://www.cocvanduijn.nl/