Gaza

De grote vredestichter

De aanbidding van het gouden kalf heeft plaatsgemaakt voor die van Donald Trump. In Israël werd hij voorheen geapprecieerd en nu geadoreerd. In zijn eentje zou deze geweldenaar de oorlog in Gaza (of liever gezegd tegen Gaza) hebben beëindigd. Goed dat de Israëlische vernietigingsmachine voor het moment op pauze is gezet en Trump heeft er inderdaad aan bijgedragen. En wel op zijn manier! Door de sterkste zijn diensten aan te bieden en de zwakste het mes op de keel te zetten. Doe je niet mee met deze prachtige deal? Dan heeft Israël mijn zegen om door te gaan met de genocide. Deze vredestichter houdt van agressie en heeft weinig op met zwakte en behoedzaamheid. Israël kan tevreden zijn. Het land is zwaar begunstigd en hoeft nauwelijks concessie te doen. De gijzelaars terug, het leger nog steeds aanwezig in de Gazastrook, geen veroordeling voor genocide, geen eis tot schadevergoeding voor het tot puin reduceren van het gebied, geen opheffing van de nederzettingen in bezet gebied. Zo kan ik het ook, vrede stichten! Vooral als Egypte, Qatar, Turkije en je schoonzoon alles voor je opknappen. Het gebral dat we van de kwaadaardige kleuter uit Washington gewend zijn zodra hij een podium beklimt, was weer niet van de lucht. In zijn eentje zou hij alweer een ommekeer in de wereldgeschiedenis hebben bewerkstelligd. Zijn abjecte idee om Gaza te ontdoen van zijn bevolking om er een Côte d’Azur van te maken is samen met zijn talrijke andere zonden even vergeten. De vredestichter kan zich met volle energie gaan wijden aan de bestrijding van de binnenlandse vijand, zijnde de Democraten. Ambtenaren worden bij bosjes ontslagen, maar het Ministerie van Rancune trekt nog nieuw personeel aan.

Hoe verder

Iedereen vraagt zich nu af hoe het verder met Gaza moet. Veel commentatoren zijn pessimistisch. Voor de om hulp smekende bevolking is nog vrijwel niets geregeld. Israël rantsoeneert nog steeds de aanvoer van eten, drinken en medicijnen en sluit naar believen de grens. In de door het Israëlische leger geëvacueerde deel van de Gazastrook zijn de resterende Hamasstrijders weer uit hun holen gekropen om de bevolking als vanouds aan hun regime te onderwerpen, waarbij de executie van tegenstanders prioriteit lijkt te hebben. Men moet vooral niet denken dat mijn afschuw voor het Israëlische optreden gepaard gaat met enige sympathie of zelfs met enig begrip voor Hamas. Deze ellendige organisatie heeft de bevolking van Gaza met zijn moordpartij op Israëlisch grondgebied willens en wetens blootgesteld aan de te verwachten represailles die Netanyahu en zijn makkers maar al te graag ondernamen.

Israël

Israël mag dan wel te boek staan als een westerse voorpost in het Midden-Oosten, maar het gaat eigenlijk steeds meer op de omringende landen lijken met zijn verhit nationalisme, zijn groeiende groep religieuze fanaten, zijn onderdrukking van de niet-Joodse bevolking, zijn martelgevangenissen, zijn onverschilligheid voor de mensenrechten, en zijn eenzijdig berichtende massamedia. Daarbij past wel de aantekening dat er nog een niet verboden en evenmin te verwaarlozen oppositie is en dat een krant als Ha-Arets nog vrij is in zijn verslaglegging van de werkelijke situatie in Gaza. Ook dat er nog organisaties zijn die het openlijk opnemen voor de Palestijnen, ze proberen te beschermen tegen de aanvallen van de kolonisten op de westelijke Jordaanoever en ze verdedigen in rechtszalen. Zonder veel succes trouwens!
Ik hoop dat de regering in Israël nu snel zal vallen en dat Netanyahu veroordeeld wordt voor op zijn minst corruptie en dat verkiezingen een iets minder kwaadaardig bewind aan de macht brengen. Dat is tevens het beste waarop wij kunnen hopen.

Europa

De Europese leiders halen opgelucht adem. Zij hoeven even niet meer te piekeren over de vraag of er genocide in het spel was of gewoon zoiets banaals als massamoord. Verzwaring van de, in al hun poverheid omstreden, sancties tegen Israël is voor het moment niet aan de orde. De EU was in staat geweest Israël een beetje pijn te doen door het afbreken van handelsvoordelen, maar zelfs dat was een straat te ver. We zitten met saboteurs als Orban, Fico en nu ook nog Babiš, de eerder door de Tsjechen uitgekotste en nu weer herkozen leider. Terwijl de Tsjechen blijkbaar geen last van hun geheugen hebben, evenmin als de Britten die Farage in het zadel gaan hijsen, hebben de Duitsers er te veel last van. Zij denken dat zij met hun toegeeflijkheid tegenover Israël iets goedmaken aan de Joden.
De Europese Unie is dringend aan herziening toe. Weg met het vetorecht, geen cent meer naar met de Russen heulende autocraten, geen nieuwe, van corruptie vergeven, Balkanlanden erbij!

———-

De tekening is van Petra Busstra.
Meer informatie: http://www.petrabusstra.com