Door Rob van Olphen 
Als jochie van 10 jaar moesten we mee helpen (werken) in de slagerij van onze vader.
Getooid in een hagelwit stijf gestreken wit slagerskieltje stonden wij achter de toonbank om onze zeer gewaardeerde klanten van dienst te zijn.
De eerste gastarbeiders die wij als klant hadden, daar kon je onmogelijk mee communiceren, dat waren Turken die uit de berggebieden van Turkije kwamen en meestal waren ze analfabeet.
Ze wezen dan een stuk vlees aan en dan mocht mijn vader het niet met het mes afsnijden. Ze gebaarden dan dat het mes schoongemaakt moest worden, ze volgden mijn vader naar de werkplaats om zeker te weten dat het mes met heet water en zeep goed gereinigd werd. Als die handeling achter de rug was dan mocht Pa het stuk vlees er pas afsnijden.
Als het mijn beurt was om een klant te helpen vroeg ik beleefd: ‘Mevrouw, kan ik U helpen’? ‘Ja graag: 1 ons boterhammenworst, 1 pakje rundvet, 2 ons kaantjes, 1 pond speklappen en …..velletjes voor de poes’. Als pa dat hoorde dan zei hij: ‘ Laat mij die klant maar verder helpen’. Het gebeurde regelmatig als ik met een klant bezig was om de bestelling klaar te maken en ze vroegen om velletjes voor de poes dat pa die klant van mij overnam. Dan ging pa naar een kast achter de toonbank, en deed dan iets in een papieren zakje wat hij dan aan de bestelling toevoegde.
Op zondagochtend speelde ik vaak met mijn broertjes in de slagerij en kwam opeens met de vraag wat pa toch in die papieren zakjes stopte.
Ik heb toen met lege kratten een soort trapje gemaakt zodat ik bij het geheime bakje kon komen in de kast. Ik graaide in het bakje en riep tot mijn broer: ‘Kijk eens pappa verkoopt ballonnetjes’. ‘Nee joh’, antwoordde mijn broer: ‘Dat zijn condooms’!
De moraal van dit verhaal is: wij woonden in een echte volksbuurt, veel klanten werkten in fabrieken met een laag salaris en de huisvesting was heel klein en slecht. Van het Vaticaan mocht je beslist geen voorbehoedsmiddelen gebruiken en als je ze toch kocht bij de drogisterij dan wist de hele buurt dat en dat zou ook meneer Pastoor ter gehore zijn gekomen.
Vandaar deze extra klantenservice die onze vader aan zijn klanten gaf.
De tekening is van Han Busstra.