Van de redactie

Een themanummer over sport?

Sport, besteden we daar al niet veel te veel tijd aan? Het is een vraag die blijkbaar niet alleen bij mij opkwam (hoewel ik mèt de regeringspartijen en de gedoogpartners moet bekennen dat ik erbij zat toen de afspraak werd gemaakt), want in de meerderheid van de bijdragen wordt met een scheef oog naar het onderwerp gekeken.

Het verst gaat daarin Peter Schröder, die zwijmelt bij een inderdaad zeer interessante foto. Voor Maeve van der Steen is het mooiste van sport de bruine boterham na afloop en Frits Hoorweg dwaalt alleen nog maar wat rond, te voet, dat dan nog wel. Zwemmen heeft één nadeel, ontdekt Reinier van Delden. Mas Papo’s opa (timmerman van beroep) had een goede kijk op de loop van de biljartballen. De ‘sportdroom’ van Joop Quint (terreinbeheerder) kwam helaas niet uit.
Bij Willem Minderhout (Scoren) en Carlo van Praag (Houd Nederland op niveau) lijken we aanbeland bij de ‘serieuze’ sportkritiek.

Gelukkig komen er ook nog echte liefhebbers aan het woord. Henk Klaren weet hoe ‘Guus’ het moet aanpakken en Hans Knegtmans is al heel lang supporter van de Toronto Blue Jays. De Duitsers winnen toch, volgens Gary Lineker en Thomas van der Steen zegt het hem na. En natuurlijk gaat Dik Kruithof niet voor de grap naar het schaatsmuseum in Hindeloopen.

Tot zover de sport; er zijn ook nog ‘gewone’ bijdragen. Claude Aendenboom schrijft over zijn tante, Fokke Zwaan over de tulpenboom van Jan Wolkers en Jaap van Lakerveld begeeft zich achter de schermen. Inderdaad, U had nog een stukje tegoed van Hans Knegtmans over het Leids filmfestival en Henk Klaren voltooit de serie van artikelen bij de doorgeeftekening: The Diamonds.

Probeert Claude Aendenboom  met zijn Limerick de redactie te manen tot nederigheid?

De plaatjes zijn van: Annemiek Meijer, Renée van den Kerkhof, Linda Hulshof, Elène Klaren, Dik Kruithof, Lucia Jonkhoff, Peter Schröder en Henk Klaren.

—————————————–
De tekening is van Lucia Jonkhoff
————————————————————-
Bestel uw boeken bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!

Series Navigationvolgend artikel >>

Door Frits Hoorweg

Frits Hoorweg is in 1947 in Rotterdam geboren, woont in Den Haag, is gehuwd en heeft twee volwassen zoons. Schrijven is voor hem vooral aanleiding om herinneringen op te halen en zijn fantasie de vrije loop te laten.  Zijn levensloop laat zich daardoor met behulp van het Leunstoelarchief reconstrueren. Zo valt daaruit te leren dat hij afstamt van een dynastie van Rotterdamse huisjesmelkers. Dat hij in Wageningen studeerde en probeerde het mysterie van de vrouw te ontwarren. Hij beweerde ooit in een van zijn stukjes dat zijn vader in 1940 vocht aan de Grebbelinie. Een bewering die sindsdien werd aangevochten door iemand die van mening is dat de betreffende Hoorweg haar vader was. Hij was ooit ambtenaar en beziet wellicht daarom alle pogingen nieuw beleid te bedenken met groot wantrouwen.