Door Katharina Kouwenhoven 
De Oostzanerdijk is het meest westelijke deel van de Waterlandse Zeedijk in Amsterdam Noord, die dateert uit de middeleeuwen en diende om het water van de Zuiderzee te keren. De zeedijk begint in Monnickendam en loopt tot Durgerdam langs het IJselmeer en van Durgerdam tot de gemeentegrens met Zaanstad, voor het grootste deel langs het IJ. Onderdeel van de Waterlandse Zeedijk zijn de Durgerdammerdijk, de Schellingwouderdijk, de Nieuwendammerdijk, de Leeuwarderweg, de Buiksloterdijk, de Landsmeerderdijk en tenslotte de Oostzanerdijk.
De gehele dijk vormt geen aaneengesloten geheel met een duidelijk begin en eind. De Buiksloterdijk loopt langs het Zijkanaal en houdt dan op, maar via het Barkpad kun je de Kamperfoelieweg onderdoor en na een paar straten gaat de Buiksloterdijk weer verder, over het Noordhollands Kanaal en dan over de IJtunnelweg en de metrolijn naar de Leeuwarderweg, die inderdaad een dijk is. De Leeuwarderweg eindigt bij een rotonde en daar begint de Nieuwerdammerdijk haaks op de Leeuwarderweg.
De Nieuwendammerdijk gaat met een hoek over in de Schellingwouderdijk, die de sluizen passeert en onder de Schellingwouderbrug doorgaat en dan met een hoek overgaat in de Durgerdammerdijk. Deze gaat om de punt verder door Durgerdam tot aan de Durgerdammergouw, waar hij over gaat in de Uitdammerdijk. In Noord zijn wel eens stemmen opgegaan om de Waterlandse Zeedijk in haar oude luister te herstellen. Dat zal niet mee vallen. Er is om haar heen flink ingegrepen in het landschap en er moeten heel wat viaducten en bruggen aangelegd worden. Dat maakt het veel te kostbaar. Maar het zou wel mooi zijn.
Niettemin zijn er flink wat stukken dijk te belopen of befietsen. Autoverkeer is bijna nergens toegestaan. Je kunt van Monnikendam ongehinderd naar Schellingwoude, beroemd vanwege het schattige witte kerkje, lopen en eventueel naar de sluizen om daar over te steken. Met goede moed is het mogelijk om van de Molenwijk (busstation) naar de Schellingwouderbrug (bushalte) te lopen. Je hebt dan alleen een probleem om het vervolg van de Buisloterdijk te vinden. Van de Molenwijk over de Landsmeerderdijk kun je een lus maken rond de Kadoelen. Ik heb dat wel eens gedaan met een vriendin en die kon er maar niet over uit dat dit ook nog bij Amsterdam hoorde. Jazeker. Boven de Kadoelen kun je vaak roofvogels zien. De Kiekendief bijvoorbeeld. Daar heb ik een keer gezien hoe een roofvogel verjaagd werd door een paar kraaien. Asjemenou.
De Waterlandse Zeedijk is niet overal even schilderachtig. Voor mij is de Nieuwerdammerdijk het mooiste deel met de fraaiste dijkhuizen. Deze dijk is echter vaak aan twee kanten bebouwd, zodat je geen uitzicht hebt op het water. Wel is daar een sluisje met een leuk café en terras. De Oostzanerdijk is waarschijnlijk wel het armoedigste stuk. De meeste huizen zijn van hout en niet groot. De Oostzanerdijker heeft een karig inkomen, maar lust wel graag een borrel. Deze dijk gaat eigenlijk nergens naar toe, loopt min of meer vast in de aanloop naar de Coentunnel. Als je al die wegen daar weet over te steken, kun je om de IJplas lopen en door het nieuwe natuurgebied dat daar is aangelegd, inclusief Hooglanders.
Er is verrassend veel te zien en te beleven in het Waterland van Amsterdam. Er wordt veel gefietst, maar verder is het er redelijk stil. Je kan er ook met de kano doorheen. Een Amsterdammer hoeft nergens naar toe. Hij heeft alles bij de hand.
—-
Het plaatje is van de schrijfster zelf