Door Maeve van der Steen Dat klinkt grappig, chhonk, zoiets als boink! of kaboem!
Toepasselijke naam, chhonk moet ook iets teweegbrengen, namelijk een smaakexplosie toevoegen aan iets eenvoudigs als bijvoorbeeld een tomatensoepje.
Het heet ook wel tadka of tara of baghaar, dat krijg je in een groot land als India, al die verschillende benamingen. Maar ik ga geen Wikipedia-pagina’s overschrijven hoor, jullie zoeken het zelf maar op als de achtergronden je interesseren. Helaas doen al veel te veel columnisten dat, en zelfs romanschrijvers, de Wikipedia kopiëren.
Kookweetjes worden al helemaal veel gerecycled.
Mijn kennis over deze chhonk heb ik uit The New York Times, de krant die je er tegenwoordig bij krijgt als je de NRC leest. Heel mooi, interessante artikelen, en elke dag een recept. Jammer dat ik zo stom ben dat ik de ene keer wel en de andere keer niet makkelijk kan inloggen. Gelukkig kon ik dit recept dagen nadat het verschenen was nog vinden. En dan ga je het woord chhonk natuurlijk googelen en dan blijkt dat er informatie all over the place over is. Sinds wanneer?
Chhonk is een kruidenmengsel – eigenlijk zijn het voornamelijk specerijen – die heel kort in de hete ghee worden gebakken. Gefrituurd bijna, en daarna worden ze toegevoegd aan een gerecht dat niet zo spicy is, bijvoorbeeld dahl. Dahl wordt ook wel gespeld als dal maar dat vind ik een beetje kaal staan.
We gaan het proberen, het lijkt niet ingewikkeld en is toch een avontuur.
Eén ingrediënt, asafetida, wordt genoemd als optioneel, maar het leek me te spannend om er niet bij te voegen. Al heet het in het Nederlands ‘duivelsdrek’…wie wil dat nou eten. En dan stinkt het nog ook.De onvolprezen Tjin’s had het niet in voorraad maar de prachtige Tropische Winkel op de Albert Cuypstraat bood uitkomst.
Hier zie je waarom de Engelsen aubergine eggplant noemen.
Omzichtig opende ik thuisgekomen het gele potje, nou die geur viel reuze mee.
Je moet niet alles geloven wat ze zeggen.
In andere recepten lees ik dat je allerhande specerijen en kruiden kan gebruiken maar we beperken ons nu tot de voorschriften van The New Yorker. Inclusief de asafetida.
Ghee (geklaarde boter) kan je zelf maken, maar is tegenwoordig makkelijk te krijgen. Je zou eventueel plantaardige olie kunnen gebruiken, boter liever niet, die verbrandt te snel.
- 1 eetlepel ghee
- 2 theelepels komijnzaad
- 2 theelepels gedroogde chilipepers of een fijngesneden verse peper
- kwart theelepel cayennepeper
- een snufje asafetida
Laat in een kleine koekenpan de ghee smelten, voeg de komijn toe en wacht tot het begint te sissen en bruin te worden, dit gebeurt binnen enkele seconden. Goed opletten, het verbrandt gauw!
Onmiddellijk van het vuur halen en de chili, cayenne en asafetida erdoor roeren. Klaar.
En ja, het geeft veel smaak, heerlijk.
Over de linzen, aardappels, en een biefstukje. Experimenteer er maar op los.
Heel benieuwd wanneer chhonk bekender wordt en Google Translate het woord gaat herkennen, nu denkt het nog dat het een Welsh woord is.
———-
De schrijfster heeft de foto gemaakt, vermoedelijk op de Albert Cuyp.