
Bijna 83, je zou verwachten dat het dan wat rustiger om je heen wordt! Nou vergeet het maar. Ik loop de benen uit mijn lijf! Er kwam veel familie langs in het nieuwe jaar. Allemaal, afwisselend, enkele dagen.
De jonkies hadden vorig jaar met goed gevolg hun studie afgerond. Ze hebben daarnaast veel gewerkt en goed gespaard en genieten nu van het reizen. Enkele maanden Nieuw Zeeland hebben ze al achter zich en nu reizen ze door Europa.
Ook maakte ik nog twee leuke evenementen mee. Eerst één van een getalenteerde vriendin die alles kan en deze keer tot mijn verrassing keramiek tentoonstelde in Alcoutim. En een andere, die haar jaarlijkse show van Flamenco kleding had in het Palacio de Congressos y Expocisiones in Sevilla!
Tussendoor moet ik ook nog steeds met de wond op mijn been van het fiets incident naar de dokter. Gelukkig is het nu snel voorbij. De wond is geslonken tot twee kleine gaatjes.
Inmiddels heb ik na drie maanden mijn gerepareerde eigen fiets weer terug waarvan de instap laag is en waar ik goed mee uit de wielen kan!
En vandaag heb ik zeker 1000 voetstappen gemaakt. In dit hotel in Sevilla was ik eerder, maar ik presteer het toch om steeds in rondjes te lopen in die smalle straatjes. Er is zoveel moois te zien in die Moorse stad dat je veel te veel wordt afgeleid. Daarnaast was ik natuurlijk ook nog overweldigd door alle kleur, snit en stoffen van de kleding en accessoires, die ik had mogen bewonderen.
De foto’s komen – met toestemming – van vrienden van de auteur.
