De poëtische wereld

Arme ik

De employees, de auto met chauffeur

Mijn leven werd geleefd, ik was de bank

Plotseling is er slechts stank voor dank

Er hangt rond mij ineens een kwade geur



De hele dag in pak, de strot omsnoerd

Met zijden stropdas strak rondom de nek

Maar nu besmeurt men mij met veren en met pek

Terwijl ik toch zo lang en zo goed hebt geboerd



Jaren heb ik mij met mijn talent

Ingezet voor volk en vaderland

Bewaakte ik voor burgers elke cent



Nu lees je de reactie in de krant

Geen burger die begrijpt dat ik een vent

Ben die juist oog heeft voor de klant



Zo diep is in dit land het volk gezonken

Dat men niet ziet wat een bankier doorstaat

Hoe hij voor spaarders tot het gaatje gaat

Hoe ik hun al mijn uren heb geschonken



De eenvoud van gebouw en meubilair

Geen uitgave die niet echt nodig was

Geen grepen in de pot, of in de kas

Marmer, messing, alles groen en fair



Geen spaarder of belegger ontevreden

En als bankier, wat streek ik ervan op?

Wat wil je met die verantwoord’lijkheden?



Een redelijk salaris, maar niet top

Die opwinding, wat is daarvan de reden?

Als het zo moet, overweeg ik om maar af te treden.

 

************************


De tekening is van Elène Klaren

 

****************************


De Leunstoel wordt uitgegeven door:

Het Genootschap De Leunstoel.

Word lid! Ga naar: www.deleunstoel.nl/colofon.php

Series Navigationvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.