Een omweg waard

Amsterdams ABC: De Kalverstraat

De bekendste straat van Amsterdam, de winkelstraat die loopt van de Dam tot aan het Muntplein en waar zich eertijds een vee- en kalvermarkt  bevond, zoals op de Dam een vismarkt. Het straatdeel van het Muntplein tot het Spui (zo’n beetje halverwege) heette oorspronkelijk Ossenmarkt, later werd de gehele straat omgedoopt tot Kalverstraat. De brug over het Spui, toen dat nog niet gedempt was, heette Osjessluis. Ach, god!
Middenin de Kalverstraat tref je de Weeshuispoort, onderdeel van het voormalige Burgerweeshuis, waar nu het Amsterdam Museum gevestigd is, het eerdere Historisch Museum.

Vanuit de Kalverstraat kun je via de Begijnsteeg doorsteken naar het Begijnhof en even verderop afslaan naar de Heiligeweg, die naar het Koningsplein en de Leidsestraat leidt.
Hier vlakbij tref je de enige kerk van de Kalverstraat, de Petrus en Pauluskerk, bijgenaamd De Papegaai, in 1848 gebouwd op een oorspronkelijk schuilkerkje. De Kapel ter Heilige Stede, een bedevaartsoord ter ere van het Mirakel van Amsterdam is, toen hij allang van Protestantse denominatie was, in 1908 gesloopt. Alleen de jaarlijkse stille omgang houdt de herinnering aan het Mirakel nog levend.

In de Kalverstraat bevonden zich vlak bij de Munt twee bioscopen: Plaza, die in 1972 afbrandde, en Roxy, die in 1983 sloot, maar in 1987 in een aanpalend pand doorging als Disco en over de hele wereld bekend werd. In 1999 brandde ook deze voormalige bioscoop af. Een van de grootste branden van Amsterdam vond ook plaats in de Kalverstraat, helemaal aan de andere kant, toen in 1977 Hotel Polen in de fik ging. Hierbij vielen 33 doden en 21 zwaargewonden. Er zijn foto’s van en het lijkt wel of er een bom op was gevallen. Het café-restaurant op de begane grond, waar ik wel eens met iemand afsprak, was in 1974 al gesloten, want niet langer rendabel.

De Kalverstraat was ooit een aantrekkelijke winkelstraat, met speciale winkels en  warenhuizen. Als kind ging ik er wel eens winkelen met mijn moeder, want die hield van de quasi-deftige kleding van warenhuis Gerzon. Na afloop aten we poffertjes in de VAMI, een ruime luchroom voor gewone mensen. Diverse schoenenwinkels trof je er, een winkel met tropenkleding, een met paraplui’s, een magazijn met vulpennen, een echte boekwinkel en natuurlijk Maison de Bonneterie, dat helaas recentelijk over de kop is gegaan.

De winkels die er nu zijn, zijn allemaal onderdeel van een keten en die tref je dus overal. Geen winkelstraat van standing meer, die Kalverstraat. En als je er niet komt om te winkelen heb je er verder niets te zoeken. ’s Avonds is de straat uitgestorven, want er wonen geen mensen. De verdiepingen boven de winkels zijn onbereikbaar geworden door de moderne inrichting, die geen ruimte laat voor toegang naar de bovenverdiepingen. Jammer, want je zou er heel leuk kunnen wonen. Zelf woonde ik ooit op het Rokin, aan een doorgang naar de Kalverstraat. Aan de achterkant keken we daar uit op die dooie verdiepingen van de Kalverstraat, die vooral als opslagplaatsen dienden.

Hoewel er nog maar weinig exclusieve winkels zijn, is de Kalverstraat voor winkeliers de duurste huurlokatie van Nederland. Onbegrijpelijk.

—————————————————-
Het plaatje is van Katharina Kouwenhoven
—————————————————
Bestel uw boeken, CD’s en nog veel meer
bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Katharina Kouwenhoven

Wanneer onbekenden elkaar voor het eerst ontmoeten, vormen zij zich een indruk van elkaar, op basis waarvan zij besluiten of nadere kennismaking een interessante optie is. Voor het vormen van die eerste indruk hebben zij niet veel informatie tot hun beschikking: een paar uiterlijke kenmerken en wat minieme gedragsobservaties. Deze informatie kan worden aangevuld door elkaar wat korte vragen te stellen. De vragen die mensen elkaar stellen bij een eerste ontmoeting hebben praktisch altijd betrekking op biografische gegevens: hoe oud ben je, waar ben je geboren, wat doe je, waar heb je op school gezeten, waar woon je. Het merkwaardige is, dat al deze informatie - uiterlijk, houding, presentatie, biografische gegevens - helemaal niets zegt over met wat voor soort mens we te maken hebben, een psychopathische seriemoordenaar of een zachtaardige steunpilaar van de maatschappij. Toch willen we dat laatste graag weten. Als ik iets over mezelf wil zeggen, kan ik proberen nooit gestelde, maar wel prangende vragen te beantwoorden of me te beperken tot de informatie die normaal verschaft wordt bij een eerste ontmoeting. Ik denk dat ik me beperk tot het laatste, want dat is veelzeggend genoeg.Ik ben woonachtig te Amsterdam, alleenstaand, werkzaam, goed opgeleid en dol op bubbeltjeswijn.(Ik maak inmiddels ook tekeningetjes voor De Leunstoel.)