Beelden uit soberder tijden

Als je haar maar goed zit

Buiten en binnen

De filosofen onder ons discussiëren soms over een tegenstelling tussen uiterlijk en innerlijk van mensen (en dieren?). U kent het wel: weerspiegelt ons uiterlijk ons innerlijk? Of gaat er achter ons prachtige/monstrueuze uiterlijk een heel ander, beestachtig/schitterend innerlijk schuil? Leidt aandacht voor het uiterlijk tot ijdelheid en aandacht voor het innerlijk tot Hogere Gevoelens? Zullen we het ooit weten? Kunnen we het ooit weten? Willen we het ooit weten? Moeten we het willen, willen we het moeten? We weten wel dat mensen zichzelf sinds mensenheugenis spiegels hebben voorgehouden: heel vroeger in spiegelend water, daarna in glanzend gepoetst metaal, vervolgens in verzilverd glas, later op foto’s en uiteindelijk op al die beeldschermen. Eerst alleen de buitenkant, later ook (Röntgen, MRI) ook de fysieke binnenkant. Wat zien we er leuk uit! Wat zien we er niet uit!



Wie is de mooiste?

Al die zelfreflectie kan worden gezien als onmisbaar onderdeel van onze sociale strijd om een betere en gezondere plaats onder de maatschappelijke zon. Het geldt vrouwen nog sterker dan mannen, de laatsten willen het eigenlijk niet eens echt weten, terwijl vrouwen zich er zelden voor generen. Vrouwen beginnen er jong mee. Kijk maar eens naar kaart 1. Daar staat een wel heel jonge dame in een bevallige pose zichzelf te bekijken. Zo op het oog lijkt ze enigszins schuchter tevreden. Ze verkeert duidelijk in een eerdere groeifase dan de dame op kaart 2, die naast haar spiegelbeeld met stomheid geslagen lijkt. De kaart was bedoeld voor het versturen van de beste wensen ter gelegenheid van de naamdag (25 november) van de Heilige Catherina van Alexandrië. Zij was de beschermheilige van een heterogene verzameling beroepsbeoefenaars waaronder: touwslagers, molenaars, notarissen, loodgieters, pottenbakkers, filosofen, theologen en in de eerste plaats de kappers.



Correct haar

De jongere dame op de eerste kaart laat zien dat haar coiffure, bekroond door een strik, er mag wezen. De dromerige vrouw op de tweede kaart houdt haar kapsel goeddeels verborgen onder een lampekapachtige muts, maar wat er te zien is ziet er verzorgd uit. Op de coiffures van de twee dames valt weinig aan te merken. U weet dat een correcte haardracht door professionele en amateur-acteurs wordt gezien als een eerste levensbehoefte. Legio zijn de gevallen waarin een acteur vernietiging eist van film/tv-scènes waarin de staat van hun kapsel niet voldoet aan door de vakbond gestelde eisen! Of waarin hun toupet scheef is gaan staan/zitten!



Oosterse barbiers

Als ons kapsel niet langer eigenhandig te fatsoeneren (!) valt is het tijd voor professionele hulp van een kapper. Op kaart 3 zien we de kapper in de buitenlucht bezig met de haardos van een mannelijke klant. De kapper ziet er grimmig uit, de klant zit er gelaten bij (niet bewegen zolang je geschoren wordt). Het tafereel speelt zich af in Algerije, de begeleidende tekst rept van Scènes et types d’Afrique du Nord, Les Souks: Le Coiffeur. De volgende kapper, op kaart 4 is wederom werkzaam in een Arabische atmosfeer; het is een ambulante kapper uit Aleppo. Deze barbier staat naast de kapperstoel klaar met een fles (essences?) en een schaal bedoeld voor scheerwerk. Heeft hij er zin in, knipperdeknip knippen en scheren met zijn vlijmscherpe mes? Hij kijkt enigszins mistroostig, heeft al te veel meegemaakt om nog in wonderen te geloven.



**********

Beter Beeld

Goed nieuws: de plaatjes uit deze rubriek zijn voortaan veel gedetailleerder te bekijken!

Tot nu toe konden de prentbriefkaarten in De Leunstoel niet goed worden bekeken. Vanaf nu kunt u doorklikken naar mijn eigen website in opbouw, (http://www.peterschroderatb.nl/) daar wordt langzaam maar zeker een beeldbank opgebouwd waarin de beelden uit deze rubriek veel beter te zien zijn.

Voor de kaarten bij deze aflevering kunt u doorklikken naar:

Kaart 1:


Kaart 2:


Kaart 3:


Kaart 4.

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Peter Schröder

Peter Schröder is in 1943 geboren in Den Haag en volgde daar van de kleuterschool tot en met het Lyceum Montessori onderwijs (voor eigenwijze kinderen) en studeerde vervolgens aan de Universiteit van Amsterdam sociologie (Goudsblom). Peter was in Den Haag aktief in de Ban de Bom beweging, werd in Amsterdam lid van Olofspoort, was enigszins betrokken bij Provo en werd redacteur van Hitweek/Aloha. Hij schreef in Vrij Nederland, De Volkskrant en HP Magazine over popmuziek. Peter verdiende later de kost op het ministerie van O(C)&W bij de Directie Onderzoek en Wetenschapsbeleid. Daar werkte hij als coördinator wetenschappelijk informatiebeleid (vooral ICT voorzieningen, onderzoeksdata, elektronische tijdschriften) en timmerde in (in)ternationale commissies aan een raamwerk voor betere toegang tot digitale wetenschappelijke kennis en informatie. Momenteel werkt hij als beleidsadviseur voor het KNAW/NWO instituut voor de sociale wetenschappen en humaniora DANS (Data Archiving and Networked Services). Portret Bunny Soeters.