Door Reinier van Delden 
Ik voelde mij rot.
Depressief.
Als je ’t hip wil zeggen.
Nog steeds ben ik niet de ouwe.
Maar goed.
Ik moest wat.
Dus ik naar Kampen.
Die stad bij Zwolle.
Het station.
Die brug.
Mooi hoor.
Normaal gesproken dan.
Als ik in goeie doen was geweest.
Nu stond ’t mij tegen.
Alles was lelijk.
Die zondagsrust.
Waar ik altijd zo op kan kicken.
Waar ik goed op ga.
Het kon mij allemaal gestolen worden.
Daar liep ik.
Man alleen.
Zoekende.
Maar naar wat?
Zichzelf?
Niemand op straat.
De winkels gesloten.
Een vrouw die uit het zicht verdween.
Het museum.
Een restaurant.
Je moest er maar net zin in hebben.
Ik wou niks.
Ik wilde niks.
Weg.
Verdwijnen.
Oplossen in ’t niets.
De trein terug naar Meppel verschafte enige verlichting.
———-
De tekening is van Jille van de Veen.
Meer informatie: https://www.helenenjille.nl/
Zie ook de website van Reinier: http://www.reiniervandelden.nl/