De in 1908 aangelegde tramlijn van Amsterdam naar Zandvoort lag midden in de weilanden. Al spoedig werd er naast de trambaan gebouwd. Een van de eerste gebouwen was drukkerij Senefelder (1908 – 1910) en aan de andere kant de Boomkerk (1910 – 1911). De tussenliggende ruimte werd al snel gevuld met forensenwoningen. Ook werden er een aantal korte zijstraten gecreeerd, die gezamenlijk de Trompbuurt vormden. De tramlijn naar Zandvoort en de aanpalende bebouwing vormen de Admiraal de Ruijterweg, maar de tramrails zijn al lang verdwenen. Ik heb ze nog gekend, want als kind met deze donkerblauwe tram naar Zandvoort gespoord, waar we niks te zoeken hadden. We gingen alleen voor dat ritje met de tram. De Admiraal de Ruijterweg loopt van de Wiegbrug naar de Haarlemmerweg, evenwijdig aan het watertje De Krommert. Die werd en is nog steeds gedempt. Er is nog wel een tramhalte die zo heet. De zijstraten lijken een beetje op straten in de Concertgebouwbuurt met afzonderlijke huizen van zeer grote kwaliteit. Maar ook aan de Admiraal de Ruijterweg zijn blokken met hele grote woningen. Een van onze secretaresses woonde daar in een 5-kamer woning van 100 m2. Toch wilde ze verhuizen want de buurtgenoten bevielen haar niet. Het is niet goed of het deugt niet.
De Trompbuurt is best een bezoekje waard. Je kunt dan ook nog een uitstapje maken naar de Witte de Withstraat, waarover later meer.
Wanneer onbekenden elkaar voor het eerst ontmoeten, vormen zij zich een indruk van elkaar, op basis waarvan zij besluiten of nadere kennismaking een interessante optie is. Voor het vormen van die eerste indruk hebben zij niet veel informatie tot hun beschikking: een paar uiterlijke kenmerken en wat minieme gedragsobservaties. Deze informatie kan worden aangevuld door elkaar wat korte vragen te stellen. De vragen die mensen elkaar stellen bij een eerste ontmoeting hebben praktisch altijd betrekking op biografische gegevens: hoe oud ben je, waar ben je geboren, wat doe je, waar heb je op school gezeten, waar woon je. Het merkwaardige is, dat al deze informatie - uiterlijk, houding, presentatie, biografische gegevens - helemaal niets zegt over met wat voor soort mens we te maken hebben, een psychopathische seriemoordenaar of een zachtaardige steunpilaar van de maatschappij. Toch willen we dat laatste graag weten. Als ik iets over mezelf wil zeggen, kan ik proberen nooit gestelde, maar wel prangende vragen te beantwoorden of me te beperken tot de informatie die normaal verschaft wordt bij een eerste ontmoeting. Ik denk dat ik me beperk tot het laatste, want dat is veelzeggend genoeg.Ik ben woonachtig te Amsterdam, alleenstaand, werkzaam, goed opgeleid en dol op bubbeltjeswijn.(Ik maak inmiddels ook tekeningetjes voor De Leunstoel.)
Door Katharina Kouwenhoven 