Door Willem Minderhout 
Was het de kwaliteit van de muziek, of was het mijn leeftijd? Het was rond 1980 en ik was rond de twintig en de muziekscene was retespannend: punk, new wave, funk, no wave. We hadden wellicht ‘no future’, maar wat hadden we een spannende ‘present’! Ik had wel enige reserves ten opzichte van de punk. Zong Frank Zappa niet op ‘Joe’s Garage’ dat punk een nieuw soort Engelse ziekte was? (‘Is that the wave of the future, oh spare me please!’)
James Chance bleek ook een andere band te hebben. Als ‘James White’ trad hij op met ‘The Blacks’.
De plaat ‘Off White’ was bijna even sensationeel als ‘Buy’. Misschien wel sensationeler, want op deze plaat speelt ook het fenomeen Lydia Lunch mee. Met Lydia had James Chance eerder in de legendarische band ‘Teenage Jesus and
the Jerks’
gespeeld.
Houtkamp
me in 1913 vertelde dat James meedeed aan een project van zanger en trombonist Joseph
Bowie. Met een all star band (met naast Luc, de Nederlandse saxofonisten Hans Dulfer en Yuri Honing) namen ze het nummer ‘Allergy for the US’
op. Op de beelden die van deze opname gemaakt zijn ziet hij er niet bepaald gezond uit. Toch weet hij nog de nodige energie uit zijn sax te persen.