Waar hebben we het aan verdiend dat er elke dag wel iets in de media verschijnt over 1 van de Hazes? Er valt over hen meer te lezen dan over leden van het Koninklijk Huis, hoewel die ook niets doen dat aandacht verdient. Die Hazes kunnen tenminste nog zingen, althans een van hen.
De stamvader van de Hazes, André, was een bekende volkszanger, populair ook in Amsterdam Zuid, waar ze ook wel eens iets anders wilden. André de oude was getrouwd met Annie Dijkstra en kreeg dochter Nathalie, trouwde daarna met Ellen Wolf en kreeg zoon Melvin en was vervolgens getrouwd met Rachel en kreeg dochter Roxeanne en zoon André jr.. Roxeanne en André jr zingen allebei en André jr. heeft bovendien een turbulent liefdeleven en Roxeanne heeft een moeilijke huid. Moeder Rachel heeft ruzie met beide kinderen, maar Roxeanne krijgt overal de schuld van. Moeder en dochter vechten juridisch om de erfenis van André de oude. Veel meer is er niet aan de hand en zulke kwesties komen in de beste families voor. Maar kennelijk boeit het veel mensen, anders kregen zij niet zoveel aandacht.
Er zijn al verschillende documentaires over deze familie gemaakt en een musical, dus er vindt al flink wat lijkenpikkerij plaats. Die oudste twee kinderen houden zich op de vlakte. Tegen zo iemand als die Rachel Hazes kun je toch niet op. Wat een loeder moet dat zijn. De liefjes van André jr doen achteraf altijd een boekje open over hun ervaringen, maar vooral om dan zelf in het nieuws te komen. Je moet toch wat als je zelf niets kunt. Dat geldt niet voor Bridget Maasland, maar die heeft voornamelijk spijt van haar affaire met de veel jongere André de jonge. Voor wie geïnteresseerd is, kijk in de kiosk.
Wanneer onbekenden elkaar voor het eerst ontmoeten, vormen zij zich een indruk van elkaar, op basis waarvan zij besluiten of nadere kennismaking een interessante optie is. Voor het vormen van die eerste indruk hebben zij niet veel informatie tot hun beschikking: een paar uiterlijke kenmerken en wat minieme gedragsobservaties. Deze informatie kan worden aangevuld door elkaar wat korte vragen te stellen. De vragen die mensen elkaar stellen bij een eerste ontmoeting hebben praktisch altijd betrekking op biografische gegevens: hoe oud ben je, waar ben je geboren, wat doe je, waar heb je op school gezeten, waar woon je. Het merkwaardige is, dat al deze informatie - uiterlijk, houding, presentatie, biografische gegevens - helemaal niets zegt over met wat voor soort mens we te maken hebben, een psychopathische seriemoordenaar of een zachtaardige steunpilaar van de maatschappij. Toch willen we dat laatste graag weten. Als ik iets over mezelf wil zeggen, kan ik proberen nooit gestelde, maar wel prangende vragen te beantwoorden of me te beperken tot de informatie die normaal verschaft wordt bij een eerste ontmoeting. Ik denk dat ik me beperk tot het laatste, want dat is veelzeggend genoeg.Ik ben woonachtig te Amsterdam, alleenstaand, werkzaam, goed opgeleid en dol op bubbeltjeswijn.(Ik maak inmiddels ook tekeningetjes voor De Leunstoel.)
Door Katharina Kouwenhoven 