Honderden kilometers kust Golfslag laat zich ritmisch horen De zee toont schuim en witte sporen Ongerepte bron van rust
Al krijg je er de wind van voren Of stormt het er naar hartenlust De zee is machtig, maar zij sust Haar baren weten te bekoren
De kust omlijst het lage land Golfslag wordt gedwee verdragen De nattigheid, de mokerslagen Van branding beukend op het zand
Dat alles zegt de overheid Is binnenkort verleden tijd
Men zegt de kusteconomie Vereist bebouwing aan het strand En toevoerwegen door het land Ik hoor die lulkoek aan en zie
De stomme huisjes in het zand De plaatsen waar zij die dat willen Kunnen drinken, loungen, chillen Met snacks en glazen in de hand
De zeereep wordt een candybar Junkfood voor de strandtoerist Die zonbeluste hedonist Met koelbox in de bolderkar
Niets lijkt veilig dezer dagen Voor minister Schultz van Haegen
———————————- Het plaatje is van Elène Klaren ———————————– Bestel uw boeken, CD’s en nog veel meer bij bolcom, via de banner rechts. Dan steunt u De Leunstoel!
Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.