Dichten

Onder dezelfde hemel

Of ik ook een plat dak had?
Ja, zei ik.
Ik heb ook een plat dak.
Bij hem was ‘t 28 graden, zei ie.
Bij mij 30, zei ik.
Ik overdreef, maar niet bewust.
Ik zei ’t omdat ik wou benadrukken hoe warm het bij mij wél niet was.
Het is toch niet normaal, zei ie.
Nee, zei ik.
Inderdaad, het is niet normaal.
Maar ja, zei ie, nadat we even gezwegen hadden.
Maar een beetje stonden in die hal.
We doen ’t er maar mee.
Ja, zei ik, we doen ’t er maar mee.
Maar, zei ik weer.
Je hoort mij niet klagen.
Nee, zei ie.
Inderdaad.
Mij ook niet.
Ik vind ’t wel best.
Ja, zei ik.
Ik vind ’t ook prima.
Straks in de winter is ’t weer te koud.
Ja, dat vond hij nou ook.
Dus laten we maar blij zijn.
En wederom waren we ’t weer eens.
Mijn buurman en ik.
We leefden onder dezelfde hemel.
Hetzelfde dak
Het platte dak.
En ieder hadden we 40 vierkante meter.
Of laat het 50 zijn.
Zo eenvoudig was ‘t.
Samen leven.
Zonder elkaar tot last te zijn.

———-

De illustratie is van Petra Busstra.
Meer informatie: http://www.petrabusstra.com
 
Zie ook de website van Reinier: http://www.reiniervandelden.nl/

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Reinier van Delden

Ik schrijf met vallen en opstaan. Hangt erg van mijn bui af. Ook moet ik er tijd voor hebben. Leuk om te doen vind ik het in ieder geval wel. Hoe ik mijn verhaaltjes moet omschrijven weet ik eigenlijk niet zo? Soort beschouwingen in korte zinnetjes onder elkaar. Observaties wellicht? Een beetje melancholie soms. Althans dat probeer ik. Soms schiet ik raak. Maar ook wel eens mis. De lezers moeten zelf maar oordelen. Maar oordeel niet te snel. Dat is nooit goed. Website: http://www.reiniervandelden.nl/