De poëtische wereld

Gerimpeld

Ooit was ik jong, ongerept en klein
Mijn leven lag nog voor me in die tijd
Na de rimpeling van de puberteit
Kwam de hoogmoed van het volwassen zijn

Jaren volgden van evenwichtigheid
Leven gaf voldoening, zelden pijn
Geen noodzaak om te werken aan de lijn
Te vroeg voor heimwee en voor spijt

Recht in de leer, geen water bij de wijn
Oog voor gelijkheid en rechtvaardigheid
Werk dat aan doelen was gewijd
Die van maatschappelijke waarde zijn

Nu ben ik oud, wacht op magere Hein
Ooit was ik een druif, nu ben ik een rozijn


De tekening is van Marcia Meerum Terwogt.
Meer informatie: marciamt72@gmail.com

Series Navigation<< vorig artikelvolgend artikel >>

Door Jaap van Lakerveld

Het schrijven van gedichten, rijmpjes en verzen zit me in het bloed. Mijn vader deed het. Sinterklaas was mijn belangrijkste held. Later kwamen daar Trijntje Fop, John O’Mill en Daan Zonderland bij. Teksten van liedjes en cabaret bleven als vanzelf in mijn hersenpan steken. Pas als student begon ik zelf te schrijven. Later toen ik student-assistent was, schreef ik verzen voor een blad van de vakgroep onderwijskunde, waarvan ik deel uitmaakte. Iemand raadde me aan eens wat op te sturen aan het tijdschrift ‘De Tweede Ronde’. Vijf rijmpjes werden geplaatst. Af en toe zijn er sindsdien verzen van mij geplaatst in bundels of tijdschriften. Inmiddels voel ik me een dichter. Ik schrijf teksten, gedichten en ook nog altijd rijmpjes. De Leunstoel biedt mij een prachtige kans om gedisciplineerd te werken en tenminste 20 tot 30 sonnetten of andere producten per jaar te maken. Af en toe kijk ik in het archief van De Leunstoel en ben dan met een deel van wat ik daaraan heb bijgedragen voorzichtig tevreden.