archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 6
Jaargang 18
14 januari 2021
Nummer 7 verschijnt op
28 januari 2021
Bezigheden > Op de fiets delen printen terug
Baksteenexpressionisme Thomas van der Steen

1806BZ Baksteen2Op onze eerste thuiscomputer, het bakbeest had zijn eigen meubelstuk, installeerde mijn vrouw een screensaver. Om de minuut een nieuwe foto. Spuitende walvissen, een idyllische waterval, Shanghai bij nacht, Indian Summer in Maine, dat werk. Op een onbewaakt ogenblik verscheen de Hallgrímskirkja in Reykjavík op het scherm. Waarom had ik dit hallucinante kerkgebouw nooit eerder gezien? Een oceaan en andere praktische bezwaren weerhielden mij tot op heden van een bezoek aan IJsland en die betoverende kerk. Een vakantiefoto van een social media-vriend brengt verlichting. Hij poseert voor de minstens zo imponerende Grundtvigs Kirke in Kopenhagen. Laten we nou net onderweg zijn naar die stad.

Ons hotel ligt om de hoek van Tivoli, in het hart van de stad. Als we onze fietsen pakken in het gangetje achter de keuken, echoën de bevelen van de chef-kok al tegen de muren. In het Deens, dus geen touw aan vast te knopen.
Kopenhagen wordt geprezen om zijn fietsvriendelijkheid maar dat geldt niet op de H. C. Andersens Boulevard. Net als in alle andere wereldsteden jagen auto’s ook hier rijendik voort. Pas op Rådhuspladsen (Raadhuisplein, soms is Deens heel makkelijk) voelen we ons weer veilig. Overal om ons heen zien we die, typisch Scandinavische, groen uitgeslagen daken en torens. Hier groette ik in 2011 Mark Cavendish, die onderweg was om de presentielijst te tekenen van het Wereldkampioenschap wielrennen. Een slordige 7 uur later won hij de sprint afgetekend.

De Grundtvigskerk ligt in de wijk Bispebjerg, een arme buurt van Kopenhagen. De route ernaartoe gaat eerst langs grote, statige gebouwen en weidse parken. Vanaf de rand van het centrum begint een fietspad met de allure van een snelweg. Zo wordt hij ook gebruikt. Wij kijken als toeristen om ons heen, maar de Denen rammen van A naar B. Behoedzaam en rechts houdend rijden we dwars door levendige, frisse, diverse wijken. Veel graffiti maar niet lelijk en troeperig, eerder stijlvol. En overal rollen skaters, echt overal. Het laatste stuk loopt vals plat omhoog, er komt geen eind aan de Tagensvej. Nog 300 meter, 2 keer rechts en daar is-ie!

Aan het eind van de straat verheft de enorme kerk zich richting hemel. Eerder zag ik foto’s, maar in het echt ben ik even sprakeloos. Ik zie heel snel gezichten in dingen en hier kijk ik naar de intense tristesse van een lijdend persoon. De architectonische stijl blijkt baksteenexpressionisme te heten, in dit geval een waterdicht begrip. De huizen eromheen zijn in dezelfde stijl en steenkleur opgetrokken. De grijze stenen die in kaarsrechte lijnen zijn gemetseld drukken de Lutherse boodschap uit die 's zondags wordt gepredikt. De kerk ziet eruit als een vesting maar als we een deur proberen gaat hij open. Ook binnen is het gebouw adembenemend. Een zaal voor 1800 gelovigen uitgevoerd in sobere, neogotische stijl. De kolossale pilaren, ook van baksteen, beklemtonen onze nietigheid. O, stel je voor dat Saenredam begin 20ste eeuw had geleefd dan had hij hier zijn meesterwerk geschilderd. Houten stoeltjes, kale kroonluchters, een enkel zwevend vissersbootje en het orgel, geen tierelantijn te bekennen.

We stappen weer op de fiets want het wordt al laat. Via de Kleine Zeemeermin bereiken we ons terras in Nyhavn. Sprookjesachtig wordt het bij het dessert als het avondrood over de pastelkleurige huizen strijkt. In het donker fietsen we naar ons hotel. De kortste weg is door een parkje. Onder de bomen zie ik een schim op een stoel. Ach, het is het standbeeld van Søren Kierkegaard*, de Deense filosoof en theoloog. Ik knik minzaam naar de koperen denker en prevel het enige citaat dat ik van 'm ken: 'Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar moet voorwaarts worden geleefd'.

* Kierkegaard in gewone taal van Geert Jan Blanken:
https://libris.nl/voorhoeve/boek/?authortitle=geert-jan-blanken/kierkegaard-in-gewone-taal--9789043534550

-------
Het plaatje is van Linda Hulshof
Meer informatie:


© 2021 Thomas van der Steen meer Thomas van der Steen - meer "Op de fiets" -
Bezigheden > Op de fiets
Baksteenexpressionisme Thomas van der Steen
1806BZ Baksteen2Op onze eerste thuiscomputer, het bakbeest had zijn eigen meubelstuk, installeerde mijn vrouw een screensaver. Om de minuut een nieuwe foto. Spuitende walvissen, een idyllische waterval, Shanghai bij nacht, Indian Summer in Maine, dat werk. Op een onbewaakt ogenblik verscheen de Hallgrímskirkja in Reykjavík op het scherm. Waarom had ik dit hallucinante kerkgebouw nooit eerder gezien? Een oceaan en andere praktische bezwaren weerhielden mij tot op heden van een bezoek aan IJsland en die betoverende kerk. Een vakantiefoto van een social media-vriend brengt verlichting. Hij poseert voor de minstens zo imponerende Grundtvigs Kirke in Kopenhagen. Laten we nou net onderweg zijn naar die stad.

Ons hotel ligt om de hoek van Tivoli, in het hart van de stad. Als we onze fietsen pakken in het gangetje achter de keuken, echoën de bevelen van de chef-kok al tegen de muren. In het Deens, dus geen touw aan vast te knopen.
Kopenhagen wordt geprezen om zijn fietsvriendelijkheid maar dat geldt niet op de H. C. Andersens Boulevard. Net als in alle andere wereldsteden jagen auto’s ook hier rijendik voort. Pas op Rådhuspladsen (Raadhuisplein, soms is Deens heel makkelijk) voelen we ons weer veilig. Overal om ons heen zien we die, typisch Scandinavische, groen uitgeslagen daken en torens. Hier groette ik in 2011 Mark Cavendish, die onderweg was om de presentielijst te tekenen van het Wereldkampioenschap wielrennen. Een slordige 7 uur later won hij de sprint afgetekend.

De Grundtvigskerk ligt in de wijk Bispebjerg, een arme buurt van Kopenhagen. De route ernaartoe gaat eerst langs grote, statige gebouwen en weidse parken. Vanaf de rand van het centrum begint een fietspad met de allure van een snelweg. Zo wordt hij ook gebruikt. Wij kijken als toeristen om ons heen, maar de Denen rammen van A naar B. Behoedzaam en rechts houdend rijden we dwars door levendige, frisse, diverse wijken. Veel graffiti maar niet lelijk en troeperig, eerder stijlvol. En overal rollen skaters, echt overal. Het laatste stuk loopt vals plat omhoog, er komt geen eind aan de Tagensvej. Nog 300 meter, 2 keer rechts en daar is-ie!

Aan het eind van de straat verheft de enorme kerk zich richting hemel. Eerder zag ik foto’s, maar in het echt ben ik even sprakeloos. Ik zie heel snel gezichten in dingen en hier kijk ik naar de intense tristesse van een lijdend persoon. De architectonische stijl blijkt baksteenexpressionisme te heten, in dit geval een waterdicht begrip. De huizen eromheen zijn in dezelfde stijl en steenkleur opgetrokken. De grijze stenen die in kaarsrechte lijnen zijn gemetseld drukken de Lutherse boodschap uit die 's zondags wordt gepredikt. De kerk ziet eruit als een vesting maar als we een deur proberen gaat hij open. Ook binnen is het gebouw adembenemend. Een zaal voor 1800 gelovigen uitgevoerd in sobere, neogotische stijl. De kolossale pilaren, ook van baksteen, beklemtonen onze nietigheid. O, stel je voor dat Saenredam begin 20ste eeuw had geleefd dan had hij hier zijn meesterwerk geschilderd. Houten stoeltjes, kale kroonluchters, een enkel zwevend vissersbootje en het orgel, geen tierelantijn te bekennen.

We stappen weer op de fiets want het wordt al laat. Via de Kleine Zeemeermin bereiken we ons terras in Nyhavn. Sprookjesachtig wordt het bij het dessert als het avondrood over de pastelkleurige huizen strijkt. In het donker fietsen we naar ons hotel. De kortste weg is door een parkje. Onder de bomen zie ik een schim op een stoel. Ach, het is het standbeeld van Søren Kierkegaard*, de Deense filosoof en theoloog. Ik knik minzaam naar de koperen denker en prevel het enige citaat dat ik van 'm ken: 'Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar moet voorwaarts worden geleefd'.

* Kierkegaard in gewone taal van Geert Jan Blanken:
https://libris.nl/voorhoeve/boek/?authortitle=geert-jan-blanken/kierkegaard-in-gewone-taal--9789043534550

-------
Het plaatje is van Linda Hulshof
Meer informatie:
© 2021 Thomas van der Steen
powered by CJ2